هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

هنر برای همهتوسط : در:


هنر برای همه

آثار هنری بیش از پیش در اختیار ثروتمندان قرار می‌گیرد و از آنجا که ثروتمندان معمولا ثروتمندتر می‌شوند، مجموعه‌داران مبالغ بیشتری را برای کارهای هنرمندان معروف، هنرمندان نوظهور، و در نهایت گالری‌های معرف آنها را می‌پردازند. از طرفی این پرسش وجود دارد که چه کسانی می‌توانند هنرمند شوند. اغلب مدارس هنری هزینه‌های بالایی دارند و دوره‌های تحصیلی تخصصی نیز الزاما به موفقیت مالی هنرمند منجر نمی‌شوند.
در وضع موجود، شاهد شکافی در بازار هنر هستیم. از یک طرف، هنرمندان و گالری‌هایی با آثار فوق العاده که برای ادامه کار نیاز به فروش آثار دارند و از طرف دیگر، مردمی که عاشق هنر هستند و استطاعت خرید آثار را هم دارند، اما خودشان را بخشی از بازی نمی‌دانند. به گفته آلکس میتو، بنیان‌گذار نمایشگاه هنر Superfine، اکثر خرید و فروش‌ها در بازار هنر، با قیمتی زیر 5000 دلار انجام می‌شوند.

بخش اعظم بازار هنر در دست طبقه ثروتمند

یکی از شعارهای آلکس و برادرش این است: “جنبش هنر واقعی توسط هنرمندان زنده واقعی، که هنر را حرفه خود می‌دانند، نه هنرمندان سلبریتی با رکوردهای فروش نجومی که برای عموم هنرمندان غیرقابل دسترس است”. بسیاری از گالری‌های نوپا نیز ایده‌ای نزدیک به آن‌چه ذکر شد دارند. با وجود این تلاش‌ها برای مردمی کردن هنر، کماکان بخش اعظم بازار هنر در دست طبقه ثروتمند است. حمایت مالی از هنر همواره تفریحی برای ثروتمندان بوده است و به این زودی نیز تغییر نخواهد کرد. اما دیدن زیبایی آثار هنری نباید محدود به کسانی شود که می‌توانند آن را بخرند.

تصویر اول: “شب پرستاره” اثر ون گوک، موزه هنر مدرن، نیویورک.
تصویر دوم: مجسمه “آزادی” اثر زنوس فروداکیس، پنسیلوانیا.
تصویر سوم: “دختری با گوشواره مروارید” اثر یان ورمر، موزه مائریتشویس، لاهه.
تصویر چهارم: مجسمه “مامان” اثر لوئیز بورژوآ، زوریخ. .
تصویر پنجم: “زایش ونوس” اثر بوتیچلی، موزه اوفیتزی، فلورانس.
تصویر ششم: “ندیمه‌ها” اثر دیه‌گو ولاسکز، موزه دل پرادو، اسپانیا.
تصویر هفتم: تابلوی “Variant” اثر جیمز میله، قیمت 99 دلار.
تصویر هشتم: تابلوی “متنفرم از زمانی که در اتاق خواب دعوا می‌کنیم” اثر فادرا دال، قیمت 200 دلار.
#بام_اقتصاد_هنر
دبیر: هژیر کهریزی

گروه معماری کارند حامی شماره پنجم پشت‌بام
اخبار هنر‌های تجسمی را در پشت بام پیگیری کنید.
برای خرید نسخه کاغذی پشت بام به این لینک مراجعه کنید.

مجله آنلاین

هژیر کهریزیAuthor posts

دبیر بام اقتصاد هنر

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.