هنر

در خلال جنگ دوازده روزه تنها بودم و به زشتی جنگ فکر می‌کردم. اینکه در زمانه‌ی جنگ چقدر تنگنا و زشتی و مرگ و خون و زخم می‌تواند باشد. ذهنم به سمت صلح و زیبایی آن رفت و متوجه شدم آن که در صلح است شاید زیبایی آن را درک نمی‌کند. ... ادامه ...

زیستن در تعلیقی که پایان ندارد ( دوامِ اجباری) سوگ غیر قابل‌ تحمل است و این گذار از سوگِ غیر قابل‌ تحمل، ماتم بیشتری را همراه دارد؛ همه را دچار انفعال می‌کند و خشمی به‌ همراه ... ادامه ...

جهان سوررئال رئوف حقیقی کاوشی در بدن، روان و هستی؛ جایی که خطوط مداد و خودکار مرز میان واقعیت و خیال را جابه‌جا می‌کنند. رئوف حقیقی، از هنرمندان معاصر، مداد و خودکار را به‌ عنوان ابزار ... ادامه ...

جنگ به مثابه‌ی بهداشت جهان؟ به اسطوره‌ی تولد و بازیابی گذشته فکر می‌کردم که به یاد جنبش فوتوریسم در ایتالیا افتادم: فیلیپو توماسو مارینتی، بنیانگذار جنبش فوتوریسم، یکی از جنجال­ برانگیزترین چهره­‌های هنر مدرن اوایل قرن ... ادامه ...

ایستادن در برابر فراموشی بالکان باروک Balkan Baroque یکی از شناخته‌شده‌ترین پرفورمنس‌های تاریخ هنر معاصر است که مارینا آبراموویچ در بی‌یناله ونیز ۱۹۹۷ اجرا کرد و برای آن جایزه‌ی شیر طلایی (Golden Lion) دریافت کرد. ... ادامه ...

کشورم، ایران، زیر حمله بود. دخترم از من می‌پرسید: جنگ تمام می‌شود؟ و این غمگین‌ترین سوال تاریخ بود. دوازده روز موشک و دود، از تهران تا تبریز، آسمان را شکافت و اینترنت، این وعده‌ی فریبنده‌ی اتصال، خاموش شد. و حالا، در این خاکستر هنوز داغ، هنرمند ایرانی چه می‌کند؟ ... ادامه ...

جستاری درباره شکست همیشگی اثر هنری اثر هنری همواره در لحظه‌ای متناقض زاده می‌شود: همان‌جا که نوید انقلاب می‌دهد، در دم به شکست تن می‌دهد. این شکست نه ناشی از نقص تکنیکی یا ضعف خالق، بلکه ... ادامه ...

طبیعت در قاب مهسا عرب‌زاده در آثار مهسا عرب‌زاده، طبیعت نه منظره‌ای برای تماشا، بلکه موجودی زنده و اندیشمند است؛ جهانی در حال تنفس که خطوط و بافت‌ها به‌جای واژه‌ها سخن می‌گویند. هنرمند با بهره‌گیری از ... ادامه ...

نگاهی معناشناختی به مفهوم ریتم منظره و اندیشه در باب این خرده‌ مفهوم در سال‌های اخیر دچار تحولات بسیار شده است، اما این تحولات هر چه باشد، می‌توان برای آن یک نقطه‌ی مرکزی-حداقل پس از جنگ ... ادامه ...

صورت‌بندی نهادیِ دیدن در تهران فرهنگ گالری‌گردی در تهران را اگر تا سطح «تماشای نمایشگاه» پایین بیاوریم، دقیقاً همان چیزی را از دست می‌دهیم که این پدیده را از یک سرگرمیِ فرهنگی به یک فرمِ اجتماعیِ ... ادامه ...