هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

کسی که با “نور” می‌نوشتتوسط : در:

بام عکاسی- پشت بام- عباس عطار

بام عکاسی- پشت بام- عباس عطار


«عباس مگنوم»

عباسِ مگنوم! مردی که تا نامش بر زبان می‌آید، چند فریم
از کارهای درخشان او در ذهن نقش می‌بندد؛ بی‌آنکه
عکس در مقابل چشمانت باشد.

عباس‌کیارستمی پشتِ دری نیمه باز و در حال نگریستن
به آن سوی در (به حالت یک لنگ در هوا), زنی که یک
اسکناس پهلوی را بر چشم راستش گذاشته است و رو
به دوربین با بی‌پروایی تمام می‌خندد(گو اینکه در حال
کِل‌کشیدن است)، آیت‌الله طالقانی با سیگاری در دست
و زنی دَوان که در احاطه‌ی جمعیتِ دوانِ مردان، در مرکز
تصویر قرار دارد و این‌طور القا می‌شود که مردِ سمتِ چپ
مشت بر صورت زن حواله کرده است.
این توصیف‌ها، تنها چند فریم از آثار تأثیرگذار عباسِ عطار
است. او در سال ۱۹۸۱ به مگنوم پیوست و چند سال بعد
با نام «عباس مگنوم» شناخته شد. در سال ۱۹۸۵ عضو
تمام وقت مگنوم شد و نیز از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱ رئیس دوره‌ای
مگنوم بود.

مگنوم که یکی از معتبرترین آژانس‌های عکس جهان است
در سال ۱۹۴۷ توسط چهار عکاس به نام‌های رابرت کاپا،
هانری کارتیه برسون، جرج راجر و دیوید سیمور تأسیس
شد. زمانی که عباس تنها سه سال داشت.
عکاسی از جنگ‌ها و انقلاب‌ها در آفریقا، بنگلادش، ویتنام،
شیلی، آفریقای جنوبی و نیز ثبت روایت‌گرانه‌ از انقلاب ۵۷
در ایران، بخشی از کارنامه‌ی این عکاس بزرگ است. او در
اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۷، به دلیل سرطان درگذشت.
سایت آژانس عکس مگنوم در پی درگذشت این عکاس
مطرح، تیتر صفحه‌ی اصلی خود را به او اختصاص داد و
نوشت: «عکاسی که با نور می‌نوشت، در ۷۴ سالگی
در پاریس درگذشت».

#بام_عکاسی
دبیر: زهرا منصف

 

عکس بیشتر:

 

بام عکاسی- پشت بام- عباس عطار

بام عکاسی- پشت بام- عباس عطار

 

بام عکاسی- پشت بام- عباس عطار

بام عکاسی- پشت بام- عباس عطار

 

بام عکاسی- پشت بام- عباس عطار

بام عکاسی- پشت بام- عباس عطار

 

بام عکاسی- پشت بام- عباس عطار

بام عکاسی- پشت بام- عباس عطار

 

بام عکاسی- پشت بام- عباس عطار

بام عکاسی- پشت بام- عباس عطار

 

بام عکاسی- پشت بام- عباس عطار

بام عکاسی- پشت بام- عباس عطار

 

بام عکاسی- پشت بام- عباس عطار

بام عکاسی- پشت بام- عباس عطار

 

اخبار هنرهای تجسمی را در پشت بام پیگیری کنید.

برای خرید نسخه کاغذی پشت بام به این لینک مراجعه کنید.

مجله آنلاین

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.