هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

“جدار ” نمایشگاه آثار مریم اسپندی در گالری امکانتوسط : در:

"جدار " نمایشگاه آثار مریم اسپندی در گالری امکان


•منتخب نمایشگاه‌های هفته‌ی گذشته
•نمایشگاه آثار مریم اسپندی
•با عنوان “جدار “
گالری امکان

 آثار مریم اسپندی از آن دست نمایشگاه‌هایی است که باید بی کم و کاست خود را در فضای آن رها کنی و بی آن‌که مشاهده‌گر صرف باشی با حسی شهودی به ادراک آن بپردازی.

(بر اساس دیدگاه مرلوپنتی، ما در مقام ناظر اثر صرفا آن را مشاهده نمی‌کنیم بلکه به گونه‌ای شهودی آن را درک می‌کنیم)

آثار او در این ما را به سوی خود دعوت می‌کنند، و در فضای مبهم خود رها می‌سازند.

روی پوسته‌ی نازکی از ابهام راه می‌رویم  هنگامی که معلق می‌شویم، خطوط پرسپکتیو نمای آثار دستانمان را می‌گیرند.

بدین‌گونه بین واقعیت و تجرد در سیلانیم و قرار نیست به جایی برسیم.

چرا که در ادراک حسی خود شناوریم و تجربه هنرمند را در ضمیر ناخودآگاه خود تجربه می‌کنیم.

نوع ترکیب مواد و رقیق بودن متریال و تکنیک آثار به همراه رنگ‌های خاکستری و آشنایی لکه‌ها روی دیوارها ما را با خود همراه می‌کند.

نوعی همذات پنداری با نگاه خالق اثر در ما شکل می‌گیرد بی آن‌که دقیقا متوجه سر منشا آن باشیم.

جدار او کعبه‌ای است فرو کاسته شده به سطحی نازک و رقیق که با استفاده از پرسپکتیو خطوط و سطوح تقسیم شده در کادر ما را در دو عالم واقعیت و تجرد رهنمون می‌سازند.

حضور و قوت این ابهام و گنگی حاکم بر نمایشگاه با عدم استیتمنت بر روی دیوار تکمیل می‌گردد که خود نشانه هدفمندی این ابهام است.

بام گردی
دبیر: مهدی مشایخی

 

“جدار ” آثار مریم اسپندی در گالری امکان

“جدار ” آثار مریم اسپندی در گالری امکان

“جدار ” آثار مریم اسپندی در گالری امکان

“جدار ” آثار مریم اسپندی در گالری امکان

“جدار ” آثار مریم اسپندی در گالری امکان

“جدار ” آثار مریم اسپندی در گالری امکان

“جدار ” آثار مریم اسپندی در گالری امکان

 

خرید نسخه کاغذی

 

 

مجله آنلاین

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.