هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

بام واژه‌شناسی: بررسی ریشه‌شناختی واژه “پشت‌بام”توسط : در:

پشت‌بام- واژه‌شناسی

بررسی ریشه‌شناختی واژه “پشت‌بام”

“پشت‌بام” از دو واژه “پشت” و “بام” تشکیل شده است. “پشت” در پارسی میانه به همین صورت pušt بوده که از صورت فرضی -pršti در ایرانی باستان گرفته شده است. نظر به ملاحظات زبان های هند و اروپایی، این واژه در ایرانی باستان دارای معنی “به سمت خارج قرار گرفته” بوده است. “بام” که دارای صورت “بان” نیز در پارسی بوده و هست از bān پارسی میانه می آید که خود از صورت فرضی -pāna ایرانی باستان گرفته شده. این واژه از ریشه -pāy است که دارای معانی “پاییدن، حفظ کردن و در بر گرفتن” است.

بام واژه‌شناسی
دبیر: فرهنگ پارسی‌کیا

 

 

خرید نسخه کاغذی

مجله آنلاین

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.