هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

آرت‌فرها، آخرین سنگر دلالانتوسط : در:


آرت‌فرها، آخرین سنگر دلالان

دلالان همیشه از این‌که نمی‌توانند با زرق و برق حراجی‌ها رقابت کنند، احساس سرافکندگی می‌کنند. خریدن آثار چند نسخه‌ای با قیمت بالاتر در حراجی، در حالی که نسخه دیگر اثر در یک گالری نزدیک موجود است، داستان تکراری حراجی‌ها بوده و هست. یک مثال خیلی مشهور، مربوط به مجسمه جف کونز با عنوان «راهنمایی به سوی ابتذال» است. این مجسمه در حراج نوامبر سال 2006 ساتبیز نیویورک با قیمت چهار میلیون دلار فروخته شد. این اثر در چهار نسخه تولید شده است. یک نسخه دیگر از آن در یک گالری در همان شهر به قیمت دو میلیون و دویست و پنجاه هزار دلار موجود بود.

امروزه چهار آرت‌فر بین‌المللی وجود دارند که قدرت آن‌ها باعث افزایش اعتبار و ارزش آثار هنر معاصر می‌شود

دلالان نیاز به یک مزیت رقابتی علیه جو و سرمایه حراجی‌ها دارند. برخی از آن‌ها این مزیت را در آرت‌فرهای رده بالا یافته‌اند. دلالان هنری، در جنگ همیشگی با برندینگ کریستیز و ساتبیز، پول، و دلالی خصوصی، به یک سلاح احتیاج داشتند. آن‌ها نیازمند یک مزیت رقابتی نسبی بودند. سلاح ایشان نه همکاری با یکدیگر یا نمایشگاه‌های بزرگ، بلکه آرت‌فرهای تثبیت‌شده بود که بازاریابی گسترده‌ای داشتند. آغاز قرن بیست‌ویکم، دهه آرت‌فرها بود. امروزه چهار آرت‌فر بین‌المللی وجود دارند که قدرت آن‌ها باعث افزایش اعتبار و ارزش آثار هنر معاصر می‌شود. TEFAF یا ماستریخت، آرت بازل، آرت بازل میامی بیچ، و فریز چهار آرت‌فر مهم هستند.

در این آرت‌فرها، دلالان سوپراستار حضور می‌یابند و مهمترین مجموعه‌داران نیز جذب آن‌ها می‌شوند. در واقع مجموعه‌داران می‌آیند، چون دلالان سوپراستار می‌آیند. این مسئله در دنیای اقتصاد «دایره عفیف» یا «اثر شبکه‌ای» نامیده می‌شود و نتیجه آن نوعی انحصار چندجانبه در آرت‌فرهای مهم است. مجموعه‌داران از آرت‌فرها خوششان می‌آید، چراکه ساده و راحتند. عموما کسانی که ثروت بالایی دارند وقت زیادی ندارند. آن‌ها دوست دارند تحقیق، جست‌وجو و خرید را در یک محل یکی کنند. گشت و گذار و مقایسه در آرت‌فرها ساده است.

«رفتار گله‌ای»، سازوکار روان‌شناختی آرت‌فرها

آرت‌فرها نشانگر تغییر فرهنگ خرید آثار هنری هستند. آن‌ها مذاکرات بی‌سروصدای داخل گالری‌ها را با فرهنگ خرید در مراکز عمومی، مد، و مهمانی‌های شلوغ جایگزین کرده‌اند. مجموعه‌داران تبدیل به خریدارانی شده‌اند که سریع خرید می‌کنند و معمولا بیش از یک اثر از یک هنرمند نمی‌خرند. با آغاز به کار هر آرت‌فر جدید، مجموعه‌داران به این فرهنگ خرید سوپرمارکتی، بیشتر عادت می‌کنند.

همان‌طور که در حراج‌ها، کسانی که پیشنهاد خرید می‌دهند، باعث اطمینان مجموعه‌دار نسبت به احمقانه نبودن رفتارش می‌شوند، در آرت‌فرها هم تعداد افراد حاضر و برچسب‌های متعدد «فروخته شده» همین تاثیر را دارند. معمولا به سازوکار روان‌شناختی آرت‌فرها «رفتار گله‌ای» می‌گویند؛ خریدار اطلاعات کافی برای یک تصمیم منطقی ندارد و با تقلید رفتار گله، به خود اطمینان خاطر می‌دهد.

«آرت‌فر بزن و برقص»

آرت بازل میامی ‌بیچ که با نام بازل میامی نیز شناخته می‌شود، شامل یک کارناوال پنج روزه با چندین مهمانی بزرگ در دسامبر است که در آن ستاره‌های مشهور برنامه اجرا می‌کنند. در این آرت‌فر دیدن آثار هنری کاملا در اولویت دوم قرار دارد. روزنامه‌نگاران آن را «آرت‌فر بزن و برقص» نامیده‌اند.
بازل میامی برای این راه‌اندازی شد تا به ثروت آمریکای شمالی و جنوبی دست پیدا کند. حامی اصلی این آرت‌فر، بانک سوییسی UBS است. این بانک در جذب مشتریان ثروتمند به بازار هنر آن‌قدر موفق بوده که دیگر بانک‌های رقیب هم به تکاپوی حمایت از دیگر آرت‌فرها افتاده‌اند. دیگر حامیان بازل میامی، شرکت تولیدات لوکس کریستال سواروسکی، خودروسازی BMW و هواپیمایی NetJets است.

منبع: تامپسون، دن (1398)، کوسه شکم پر 12 میلیون دلاری، اشکان زهرائی، تهران، نشر بیدگل، چاپ اول.
تصویر اول: مجسمه «راهنمایی به سوی ابتذال» (Ushering in Banality) اثر جف کونز
تصویر دوم: بازل میامی در سال 2019
#بام_اقتصادهنر
دبیر: هژیر کهریز

برای ورود به صفحه پینترستِ پشت بام به این لینک مراجعه کنید.
برای خرید نسخه کاغذی پشت بام به این لینک مراجعه کنید.

مجله آنلاینویژه

هژیر کهریزیAuthor posts

دبیر بام اقتصاد هنر

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.