هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

معرفی هنرمند؛ چنگیز شهوقتوسط : در:


چنگیز شهوق (1312 باکو / 1375 تهران) نقاش و مجسمه‌ساز ایرانی بود. وی از هنرمندان جریان هنر ‌نوگرای ایران محسوب می‌شود.

چنگیز شهوق در هنرستان ‌هنرهای ‌زیبای ‌تهران آموزش دید ( 1332-1336). او در برگزاری پنج بینال تهران و تاسیس نگارخانه‌های صبا و تخت‌جمشید مشارکت فعال داشت و در سالهای آخر عمر در دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی تدریس می‌کرد.
شهوق پس از چند سال تجربه پراکنده در عرصه هنر مجسمه‌سازی به انتزاع روی آورد. رویکرد انتزاعی او غالبا با نوعی بیان هیجانی و خشن همراه بود. وی همیشه مجسمه‌سازی را حرفه اصلی خود می‌دانست و در زمینه احیای هنر مجسمه‌سازی، در سال‌های پایانی دهه ۶۰ شمسی، کوشش‌های مختلفی انجام داد.
 در نقاشی‌ها و مجسمه‌هایش مواد و مصالح مختلف به‌کار می‌برد و بر تنوع بافت سطوح و ریتم خطوط تاکید می‌کرد و رنگ در ترکیب‌بندی‌های او نقش فرعی داشت.

از او آثاری در موزه ژرژ پمپیدو پاریس و اثری در موزه هنرهای معاصر تهران موجود است.

چنگیز شهوق از مدعوین گروه آزاد نقاشان و مجسمه‌سازان بود که به همراه این گروه در نمایشگاه‌
” آبی” شرکت کرد. چنگیز شهوق ضمن برگزای چند نمایشگاه انفرادی در نمایشگاه های گروهی بسیاری در ایران و هند حضور داشت.

برخی آثار هنرمند:

اخبارهنرمندانویژه

فضه زحمتکشAuthor posts

دبیر خبر سایت پشت‌بام

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.