هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

الهام در هنر دیداری؛ هنر در قالب قطعاتتوسط : در:


ویرانی‌ها، قطعات و آثار به‌جا مانده از گذشته، قرن‌ها هنرمندان را مجذوب خود کرده است. امروزه نیز هنرمندان شیفته ایده‌های تاریخی هستند.
در این مطلب با عنوان الهام در هنر دیداری، چهار هنرمند بنام معاصر را معرفی میکنیم، که آثاری برجسته درباره استعمار، قدرت و محیط زیست خلق کرده‌اند.


Not Vital

Not Vital چندین استودیو در سراسر دنیا بنا کرده است که با اکتشاف هدایت می‌شوند. در نمایشگاه جدیدش در Museum der Moderne سالزبورگ، شمایل‌نگاری‌ای باستانی دیده می‌شود.


Doris Salcedo

«تاریخ نژادپرستی موازی با تاریخ مدرنیته حرکت می‌کند و جنبه تاریک و ناگفته این ماجرا است.»
این هنرمند تجسمی کلمبیایی (متولد ۱۹۵۸)، اثرش را در سالن Tate’s Turbine قرار داد که بازدید کنندگان بتوانند از کنارش عبور کنند. این اثر نشان‌دهنده مرز‌ها و جدایی‌ها است.


Baptiste Debombourg

اثر دبومبورگ این تصور را ایجاد می‌کند که دیوار‌های گالری، دیوار غاراند. گویی از بیرون فشار وجود دارد: حضوری ناشناس در اتاق سرازیر می‌شود. خطوط شکسته به سمت سقف رفته و این احساس را القا می‌کند که سقف هر لحظه در حال فروپاشی است.


Cornelia Parker

کورنلیا پارکر ۴۰ سال گذشته را صرف ساختن تاسیساتی شجاعانه و جاه‌طلبانه کرده است که نشان‌دهنده جهان بی‌ثبات، خشن و ناامنی است که در آن زندگی می‌کنیم. او شهرت جهانی‌اش را از به نمایش گذاشتن ایده‌هایی بدست آورد که بسیاری از مردم ترجیح می‌دهند دفنش کنند. مجسمه‌ها و آثار این هنرمند، حقایقی آزاردهنده درباره خشونت، آزادی و محیط زیست را بازتاب می‌کنند.

منبع: سایت استتیک

پایان خبر

اخبارویژه

فضه زحمتکشAuthor posts

دبیر خبر سایت پشت‌بام

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.