هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

معرفی هنرمند؛ فرامرز پیلارامتوسط : در:


فرامرز پیلارام (1316-1362/تهران) نقاش و خوشنویس ایرانی بود. وی از پیشگامان جریان هنر نوسنت‌گرای ایران محسوب می‌شود.

زندگینامه کوتاه:

فرامرز پیلارام یکی از اعضای جنبش سقاخانه بود. وی در زمره نخستین افرادی بود که از ویژگی‌ها و امکانات خط و کالیگرافی در نقاشی نوگرای ایرانی استفاده کرده است. او در هنرستان‌ هنرهای ‌زیبا‌ی ‌تهران آموزش دید. سپس، وارد هنرکده‌‌ هنرهای‌ تزئینی شد و در رشته‌های معماری داخلی و نقاشی تزئینی آموزش دید، بعد از آن یک سالی را در فرانسه به مطالعه گذراند و با بازگشت به ایران در برپایی تالار ایران (تالار قندریز) و تشکیل گروه آزاد نقاشان و مجسمه‌سازان نقش داشت.

فرامرز پیلارام در سومین و چهارمین بینال تهران جایزه دریافت کرد و یکی از آثارش توسط موزه هنر مدرن نیویورک خریداری شد.
پیلارام آثارش را در نمایشگاه‌های متعدد در ایران و خارج از کشور عرضه کرد و در سال‌های آخر حیاتش معلم طراحی و معماری داخلی در دانشگاه علم و صنعت بود.

پیلارام با مهارتی مثال‌زدنی می‌توانست هرگونه اثرپذیری را در شیوه‌ شخصی آثار خود حل کند.
او در آثار اولیه خود، به مدد مهرزنی، زمینه ای کتیبه‌گونه برای صور هندسی ساده یا نشانه‌های مذهبی (چون علم، پنجه و غیره) ایجاد می کرد.

پیلارام به خوشنویسی به خصوص نستعلق و شکسته نستعلیق روی آورد و در این عرصه، با بهره‌گیری از الگوی سنتی “سیاه مشق” دست به تجربه‌هایی بسیار متنوع زد.

او با علاقه و توجه به هنرهای سنّتی ایرانی، نظیر کاشیکاری و در مسیر یافتن راه‌های نو برای ترکیب‌بندی‌های جدید و دریافت این مطلب که خط فارسی، بویژه نستعلیق، در تلفیق با نقاشی ویژگی ممتازی به تابلوها می‌بخشد، به آموختن خطاطی در انجمن خوشنویسان پرداخت و سپس مدتی در آنجا تدریس کرد. از آن پس خط، دستمایه اصلی آثار او شد.

از این رو می‌توان او را از پیشگامان نقاشی‌خط در ایران دانست. پیلارام با کاربرد خط در نقاشی، به خطاطی نیز شکل نوینی بخشید و آن را از چارچوبهای سنّتی خارج ساخت. او همچنین دست به ساختن مجسمه‌های چوبی با حروف سه‌ بعدی زد.

فرامرز پیلارام  عضو رسمی گروه آزاد نقاشان و مجسمه‌سازان بود که به همراه دیگر اعضای این گروه در نمایشگاه‌های، بین‌المللی تهران، گالری مس، گنج و گستره 1، گنج و گستره 2، آبی، واش آرت آمریکا و بازل سوئیس شرکت کرد.

فرامرز پیلارام ضمن برگزاری بیش از 10 نمایشگاه انفرادی در ایران و فرانسه در نمایشگاه‌های گروهی بسیاری در فرانسه، موناکو، نیویورک، واشنگتن، تورین و میلان شرکت داشت که، در ادامه به برخی از مهمترین آنها اشاره خواهد شد.

آثار:

اخبارهنرمندانویژه

فضه زحمتکشAuthor posts

دبیر خبر سایت پشت‌بام

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.