هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

بام نقاشی: معصومه مظفریتوسط : در:

پشت‌بام- معصومه مظفری


درهای باز، درهای بسته، رو به نور، گاه بن‌بست، مکانی ممنوعه یا به عبارتی “در جایی دیگر” یکی از مجموعه نقاشی‌های “معصومه مظفری” است که با تمرکز و مطالعه بر فضا و نور، نقاشی شده اند و فیگور انسانی در آن وجود ندارد.

مجموعه‌ی “میز”، شامل پارچه‌های سفید، خاکستری و چروک خورده است که از گوشه‌ی میزها آویزان شده‌اند. قاشق‌ها و چنگال‌ها انبوه‌اند و در آستانه‌ی فروریختن هستند. همه‌چیز در معرض سقوط و به تلنگری بند است.

اما بخش مهمی از آثار معصومه مظفری، پرتره‌هایی هستند در ابعاد بزرگ. آدم‌هایی معمولی با نگاه‌های خیره و تاثیرگذار، آرام، در سنین مختلف و آشنا. چهره‌ها زنده به نظر می‌رسند و در برخی پرتره‌ها بازتاب نور اطراف، بسیار شديد نشان داده می‌شود و يا به عمد بعضی از خطوط چهره كمرنگ‌تر يا پررنگ‌تر از عکسی که هنرمند عکاسی کرده، کار شده‌اند.
نقاش، فیگورهایش را از افراد نزديک انتخاب می‌کند و به خصوصيات روحی و اخلاقی آن‌ها آشناست.

در مجموعه “گرمازدگی” از بینی پرتره‌ها خون می‌آید که به طور نمادین نوعی اعتراض به شرایط زمان جامعه است و مجموعه‌ی «دویدن»، طراحی از فیگورهاست.

معصومه مظفری متولد 1337 در تهران، فارغ‌التحصیل کارشناسی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و کارشناسی ارشد دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی است. او مدرس دانشگاه و رئیس انجمن نقاشان ایران بوده است.

بام ‌نقاشی
دبیر: نجوا عرفانی

پشت‌بام-آثار معصومه مظفری

پشت‌بام-آثار معصومه مظفری

پشت‌بام-آثار معصومه مظفری

پشت‌بام-آثار معصومه مظفری

پشت‌بام-آثار معصومه مظفری

پشت‌بام-آثار معصومه مظفری

پشت‌بام- آثار معصومه مظفری

پشت‌بام- آثار معصومه مظفری

پشت‌بام- آثار معصومه مظفری

خرید نسخه کاغذی

مجله آنلاین

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.