هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

پرتره‌های ساختگی در حال مرگ، “الویت دودیک”توسط : در:


پرتره‌های ساختگی در حال مرگ

“الویت دودیک”

سال گذشته صد و پنجاه‌مین سالگرد جنگ “گتیس بورگ” بود.

 

جنگ داخلی که در سال ١٨٦٣ در شهر “گتیس بورگ” در ایالت پنسیلوانیا رخ داد و در آن حدود ١٠٠٠٠ نفر شرکت داشتند.

این سالگرد هر ساله بصورت یک مراسم یادبود گرامی داشته می‌شود. 

زنان و مردان با پوشیدن لباس‌هایی شبیه آن دوران مخالفت خود را با تکرار دوباره آن جنگ شوم اعلام می‌نمایند.

این مراسم هر ساله با شادی ها و تفریحات بسیاری برای مخاطبان خود همراه هست.

 

 

 “الویت دودیک” با ثبت این افراد که به‌صورت ساختگی بر روی زمین دراز کشیده‌اند یادآور خاطرات افراد و سربازانی است که در دوران جنگ کشته شده‌اند.

 

افرادی که با حالتی طنز گونه لحظه‌هایی را نشان می‌دهند که در حال مرگ‌اند.

در این سالگرد, که مردم ازقسمت‌های مختلف شهر به همدیگر حمله می‌کنند, “الویت دودیک” سعی کرده با نگاهی متفاوت از آن‌ها عکاسی کند.

او با انتخاب زاویه مستقیم از بالا طوری از آن‌ها عکاسی کرده است که انگار در حال اعتراف قبل از مرگ هستند.
آن‌ها همانند بازماندگانی از یک حادثه تلخی می‌مانند که علی‌رغم چهره مصمم‌شان بازگو کننده اتفاقات ناگواری از آن دورانند. “دودیک” در این مجموعه سعی دارد سرنوشت و قسمت افراد شرکت کننده در آن جنگ را به تصویر کشد. سرنوشتی که چیزی به جز مرگ ندارد.

او با نگاهی روانشناسانه لحظه درحال مرگ افرادی را به تصویر می‌کشد که می‌خواهند از این طریق با گذشته و تاریخ خود ارتباط نزدیک‌تری برقرار کنند. آنها با قرار گرفتن در این نقش‌ها اتفاقات رخ داده در آن زمان را جاودانه می‌سازند. “الویت دودیک” عکاس آمریکایی که در بیشتر کارهایش به دنبال ارتباط میان فرهنگ, طبیعت, سیاست و خاطرات گذشته می‌باشد.

او اولین پژوهش‌های خود را در زمینه عکاسی در سال ٢٠١٠ با مجموعه “‌پایان جاده در آب” آغاز کرد.

او در سال ٢٠١٢ به عنوان یکی از عکاسان نوظهور در مجله آمریکایی آکسفورد معرفی شد. “الویت” در سال ٢٠٠٧ در رشته تاریخ هنر و انسان شناسی از دانشگاه “چارستون” فارغ‌التحصیل شد و در سال ٢٠١٠ در رشته عکاسی فاین آرت از دانشگاه “ساواناح” مدرک کارشناسی ارشد دریافت نمود.

بام عکاسی

دبیر: صمد قربان‌زاده

بام عکاسی پشت‌بام

بام عکاسی پشت‌بام- الویت دودیک

بام عکاسی پشت‌بام- الویت دودیک

بام عکاسی پشت‌بام- الویت دودیک

بام عکاسی پشت‌بام- الویت دودیک

خرید نسخه کاغذی

مجله آنلاین

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.