هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

جایی خودم را گم کرده‌ام، نمایشگاه نقاشی‌های شهرام کریمیتوسط : در:

بام‌گردی پشت‌بام- جایی خودم را گم کرده‌ام، نمایشگاه نقاشی‌های شهرام کریمی


•منتخب نمایشگاه‌های هفته‌ی گذشته
•نمایشگاه نقاشی‌های شهرام کریمی
•با عنوان: جایی خودم را گم کرده‌ام
گالری اعتماد 

شهرام کریمی متولد شیراز است. در ایران بین سال‌های 1350 تا 1367 مشغول نقاشی بود و در سال 1988 به آلمان مهاجرت کرد و نمایشگاه‌های متعدد انفرادی و گروهی در شیراز، تهران، کلن و… برگزار کرده است.

 

وی موفق به دریافت جایزه راینزیک 1997 شد و در بینال استانبول 2003 شرکت کرد. 

آثارش در موزه هنرهای معاصر پانسووا 2003 نمایش داده شد.

همچنین در آرت بازل 2007 و آرت کلن 2008 حضور داشت.
نقاشی‌های شهرام کریمی در کنار آثار سام فرانسیس، فرناندو بوترو، روی لیختن اشتاین و روبرت روزنبرگ در گالری گابیانو رم 2007 قرار گرفت.

شهرام کریمی عنوان طراح صحنه در فستیوال‌های ونیز، لوکارنو و فستیوال فیلم مسکو حضور داشت.

وی با گالری‌های برگیته شنک آلمان، ایل گابریانو رم، ادوک آرت سی لوس آنجلس، لیلاهلر نیویورک، همکاری دارد و به عنوان کیوریتور با موزه مانا در نیویورک همکاری می‌کند.

وی در سال 2017 فیلم “در را باز کن” را با رهبران مافیا در زندان ایتالیا راجع به خواب‌هایشان ساخت.

 

نقاشی‌های شهرام کریمی غزلی شاعرانه و ایرانی است و رنگ‌های شاد و کودکانه آثارش نشان از سر زندگی و روحیه شور و شوق زندگی کردن در اوست.

 

با وجود یک‌دستی و هماهنگی آثار، از تجربه کردن‌های متنوع او نمی‌توان غافل بود.

تجربه‌هایی از جنس رهایی و صداقت با خود و زندگی، آثار او روایتگر نگاهش به زندگی و طعم ایرانی است. اما  برخوردی معاصر و جهانی دارد.

هرچند با دیدن نقاشی‌هایش پی به روایت مد نظر او نمی‌بریم اما آشنایی ابژه‌ها و کاراکترها و نمادهای موجود در تابلوها بیننده را پس نمی‌زند و حتی مخاطب را به داستان سرایی دعوت می‌کند.

گل‌ها، مرغ‌ها، جانوران زمینی و ماورایی، عروس‌ها و آدم‌ها، سرها و زمین و آسمان و چمن همه از دل قصه‌ها و روایت‌های ایرانی سر برآورده‌اند.

بام‌گردی
دبیر: مهدی مشایخی

بام‌گردی پشت‌بام- جایی خودم را گم کرده‌ام، نمایشگاه نقاشی‌های شهرام کریمی

بام‌گردی پشت‌بام- جایی خودم را گم کرده‌ام، نمایشگاه نقاشی‌های شهرام کریمی

بام‌گردی پشت‌بام- جایی خودم را گم کرده‌ام، نمایشگاه نقاشی‌های شهرام کریمی

بام‌گردی پشت‌بام- جایی خودم را گم کرده‌ام

بام‌گردی پشت‌بام- جایی خودم را گم کرده‌ام

بام‌گردی پشت‌بام- جایی خودم را گم کرده‌ام

بام‌گردی پشت‌بام- جایی خودم را گم کرده‌ام

بام‌گردی پشت‌بام- جایی خودم را گم کرده‌ام

بام‌گردی پشت‌بام- جایی خودم را گم کرده‌ام

 

خرید نسخه کاغذی

مجله آنلاین

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.