هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

مد و فرهنگ اصیل ژاپنیتوسط : در:

Installation view, "Boro Textiles.

Installation view, "Boro Textiles.


مد و فرهنگ اصیل ژاپنی

این نمایشگاه در انجمن فرهنگی ژاپن در نیویورک برگزار می شود.این انجمن نام این هنر چیدمان را “زیبایی شناسی پایدار ژاپن” نامید.

منسوجات بورو  (boro) در فرهنگ ژاپن به پارچه های وصله ایی گفته میشود.

این فرهنگ توسط دهقانان در ژاپن در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم به دست آمده است.

عدم توانایی کاشت پنبه در آب و هوای آن منطقه  نیاز به دوخت بقایای پارچه های استفاده شده را ضروری کرد.

در وسایل مورد نیاز زندگی مانند پتو ، پالتو و دستکش بود.

این پوشاک و لوازم به نمایش در آمده که در طول چند سال دوباره اصلاح شده اند.

این فرهنگ اصول اساسی فرهنگ و زیبایی شناسی ژاپن را بیان می کنند.

مد و فرهنگ اصیل ژاپنی ناشی از خصلت شکر گزاری و عدم مصرف گرایی در ژاپن است.

این نمایشگاه با “هنر چیدمان” ویژه اش توسط شرکت معماری نیویورکی “سو_ایل” طراحی شده است.

این صنایع دستی سنتی ، تاریخچه بقا و نبوغ خود ، و میراث مستمر آن را امروز در شیوه های خلاقانه کشف کرده است.

چرا این نمایشگاه را باید دید:

یکی از مهمترین موضوعات، رویارویی با دنیای فشن است که این روزها با نگاهی مصرف گرایانه و ثابت دارد.

پس زمان بسیار مناسبی برای نگاه جزئی نگر این هنرمندان است که توانسته اند با فرهنگ متفاوت خود در این زمینه تلاش کنند.

در کنار نمایش آثار عتیقه و باستانی در این نمایشگاه ، عکس های “کیوویچی تسوزوکی” نشان می دهد.

مردم پوشیده از پارچه ، عنصر انسانی را که اغلب در صنعت تولید پوشاک فراموش می شود را مورد توجه قرار می دهد.

مدیر این موزه در نیویورک میگوید “در حالی که موزه ها برای عموم بسته شده است.

ما هر روز در حال نمایش یک نمایشگاه الهام بخش در سراسر جهان هستیم.”

چون امکان نمایش به صورت حضوری وجود ندارد ، به صورت مجازی به نمایش در خواهد آمد.

اخبار هنرهای تجسمی را در پشت بام پیگیری کنید.

 

عکس های بیشتر را در این بخش ببینید:

 

Installation view, “Boro Textiles.”

Installation view, “Boro Textiles.”

 

Installation view, “Boro Textiles.”

Installation view, “Boro Textiles.”

 

Installation view, “Boro Textiles.”

Installation view, “Boro Textiles.”

 

Installation view, “Boro Textiles.”

Installation view, “Boro Textiles.”

 

Installation view, “Boro Textiles.”

Installation view, “Boro Textiles.”

 

Susan Cianciolo.

Susan Cianciolo.

 

فضه زحمتکش

 

اخبار

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.