هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

بام رسانه‌های نو: اولای در 76 سالگی درگذشت.توسط : در:

شت‌بام-بام رسانه‌های نو-فرنک اووه لایزیپن (اولای)

شت‌بام-بام رسانه‌های نو-فرنک اووه لایزیپن (اولای)


«همه به جایی می‌رسند. تنها من نیستم. همه بالاخره به جایی می‌رسند. مرگ پاسخ غایی است اما زندگی قطعی است.»
-اولای-

فرنک اووه لایزیپن، معروف به اولای، دیروز در ۷۶ سالگی در اسلوونی درگذشت.
او یکی از بزرگ‌ترین هنرمندان وقت، از پیشگامان عکاسی پولاروید و هنر اجرا بود؛ اولای هم در هنر و هم در کنش‌های اجتماعی از رادیکال‌ترین‌ها بوده‌است.
اولای در نوامبر ۱۹۴۳ در آلمان متولد شد.

اوایل دهه ۱۹۷۰ و پس از نقل مکان به آمستردام، تجربیات خاص خود در عکاسی پولاروید را آغاز کرد.

در ۱۹۷۶ با مارینا آبراموویچ آشنا شد و با او به همکاری کرد. کارهای مشترک این دو هنرمند از مهم‌ترین آثار هنر اجرا به‌شمار می‌آید.

اولای با هیچ‌کس قابل مقایسه نبود؛ چه به عنوان یک انسان و چه به عنوان یک هنرمند؛ او یک پیشگام بود، یک محرک، یک کنش‌گر، یک مربی، یک همکار، یک دوست، یک پدر، یک همسر.
برخی او را چنین توصیف کرده‌اند: جوینده‌ روشنایی‌ها، عاشق زندگی. سالک، مبارز و متفکر درخشانی که محدودیت‌ها را کنار می‌زد و رنج‌ها و دشواری‌ها را پشت سر می‌گذاشت. از خودگذشته و جسور، بااخلاق، برازنده و فرزانه بود.
اولای هنر و هنرمند را چنین تعریف کرده است: «هر کسی می‌تواند چیزهای بسیاری در زندگی بیاموزد، اما هنر را نه. در هنر به جنونی نیاز دارید؛ آن بایدی که تمام مدت شما را آشفته می‌کند. حتی وقتی خوابیده‌اید، شما یک هنرمند هستید.»
اولای نسل‌های بسیاری از هنرمندان را تحت تاثیر قرار داد-میراث وی به واسطه تلاش‌های خود او و همچنین فعالیت بنیاد اولای ماندگار خواهد بود.

ترجمه: نرگس مرندی
بام رسانه‌های نو

 

پشت‌بام-بام رسانه‌های نو-فرنک اووه لایزیپن

پشت‌بام-بام رسانه‌های نو-فرنک اووه لایزیپن

پشت‌بام-بام رسانه‌های نو-فرنک اووه لایزیپن

پشت‌بام-بام رسانه‌های نو-فرنک اووه لایزیپن

پشت‌بام-بام رسانه‌های نو-فرنک اووه لایزیپن

پشت‌بام-بام رسانه‌های نو-فرنک اووه لایزیپن

پشت‌بام-بام رسانه‌های نو-فرنک اووه لایزیپن

پشت‌بام-بام رسانه‌های نو-فرنک اووه لایزیپن

 

 

 

 

 

 

 

 

مجله آنلاین

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.