هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

استایل هیپیتوسط : در:

استایل هیپی هیپی‌ها اغلب از رنگ‌های درخشان در پوششان استفاده می‌کردنند که نمایشی از زندگی کولی‌وار یا غیر شهری به‌ نظر می‌رسید.

استایل هیپی


« استایل هیپی »
(شماره۳)

استایل هیپی {در ادامه استایل خرده‌فرهنگ‌ها، به نمایش وجوه اعتراض‌گونه در لباس هیپی‌ها می‌پردازیم. .
مردان و زنان شلوارهای جین به تن می‌کردنند، موهاشان را بلند نگه می‌داشتند و از صندل یا کفش های چرمی با کفی نرم استفاده می‌کردند یا کفش نمی‌پوشیدند. .
مردان، ریش‌های‌شان را بلند می‌کردند و زنان با آرایش کم و یا بدون آرایش بودند.

هیپی‌ها اغلب از رنگ‌های درخشان در پوششان استفاده می‌کردنند که نمایشی از زندگی کولی‌وار یا غیر شهری به‌ نظر می‌رسید. استایل غیرمعمول‌شان شامل جلیقه‌، شلوارهای دم‌پاگشاد، دامن‌های بلند و موتیف آسیایی، آفریقایی و آمریکای لاتین بود که نتیجه‌ی خرید از دست‌دوم فروشی‌ها یا بازیافت لباس‌های کهنه معرفی شده‌است.
اکسسوری‌های مورد علاقه‌ی مردان و زنان:

سربندها، روسری‌ها، گردنبندهای بلند، عینک‌های شیشه گرد، گوشواره‌ها، النگوهای بزرگ و دستبندهای متعدد بود.

لباس‌های آزاد با رنگ‌های شاد در این استایل، بیشتر شبیه یک پاسخ کوبنده به مد دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ میلادی بود؛ اما طولی نکشید که هیپی به سرعت جایگاه خودش را در چرخه صنعت باز کرد و در قدم فراتر به استایل جهانی دهه ۱۹۷۰ میلادی تبدیل شد.
(پیشنهاد می‌کنم به عکس‌های قدیمی پدر و مادر‌هایتان در این دوره نگاهی بیاندازید.)}
مهتاب آخوندزاده

بام فشن دیزاین
دبیر: لیلا امینی

 

خرید نسخه کاغذی

 

استایل هیپی هیپی‌ها اغلب از رنگ‌های درخشان در پوششان استفاده می‌کردنند که نمایشی از زندگی کولی‌وار یا غیر شهری به‌ نظر می‌رسید.

هیپی

استایل هیپی هیپی‌ها اغلب از رنگ‌های درخشان در پوششان استفاده می‌کردنند که نمایشی از زندگی کولی‌وار یا غیر شهری به‌ نظر می‌رسید.

هیپی

استایل هیپی هیپی‌ها اغلب از رنگ‌های درخشان در پوششان استفاده می‌کردنند که نمایشی از زندگی کولی‌وار یا غیر شهری به‌ نظر می‌رسید.

هیپی

مجله آنلاین

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.