هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

پرویز تناولیتوسط : در:

پرویز تناولی - هیچ


پرویز تناولی در دوره‌ای بسيار كوتاه پس از پايان تحصيلات خود در اروپا و بازگشت به ايران به موضوعاتی پرداخت كه عميقا ريشه در فرهنگ فارسی داشتند. او شروع به برگرداندن آن‌ موضوعات به زبان جهانی كرد.

زبان گيرا و تاثيرگذاری كه تناولی در طول دوران كاري طولانی و پر ثمر خود ايجاد كرد واژگانی نظير قفل، دست، قفس، پرنده، شير و همچنين فرهاد كوه‌كن (كه گاهی از او با عنوان قهرمان يا شاعر ياد می‌شود) را شامل می‌شود.

علاوه‌ بر اين نمادها، كه مشابه آن‌ها در فرهنگ‌های متعدد ديگر نيز يافت می‌شود و قابليت تبديل شدن به بی‌نهايت شكل را دارند، شخصيتی عجيب ظاهر می‌شود كه در عين خيالی بودن، دارای معانی عميق فلسفی است:

“هیچ”، كه در زبان فارسی بر “عدم” دلالت دارد.

استفاده تناولی از شكل “هيچ” تا حدودی واكنش به هنرمندان جوانی بود كه تنها با پوشاندن بوم خود با هنر خطاطی, ادعای عضويت در مكتب سقاخانه داشتند.

بنابراين، به گفته خود هنرمند: “تصميم گرفتم خطاطی را به كلی كنار بگذارم يا حداقل، خود را به يک كلمه محدود كنم. مدت‌ها درباره انتخاب اين يك كلمه به تامل و تفكر پرداختم تا اين كه واژه “هيچ” خود را در نظرم نمايان ساخت…”
.
نخستين نمونه هيچ تناولی, اثری تركيبي بود كه در سال ١٩٦٥ برای نمايش جنجال برانگيزی در گالري بورگز تهران خلق شد. دايره پلاستيكی بخش فوقانی اثر، كلمه “هيچ” را، كه خود از جنس پلاستيک و نگاشته شده با خط سليس فارسی بود، در بر می‌گرفت.

در زير اين تمثيل يك جفت دست گچی كه گويی التماس کمک می‌كرد، صفحه مسی مشبكی را نگه داشته بود.

بخشی از مقاله بصيرت جهانی پرويز تناولی/ديويد گالووی/ترجمه پيام پريشان‌زاده/نشريه هنر فردا شماره ٥+٢٨

دبیر بام مجسمه: فرزانه حسینی

هیچ از جمله آثار مهم استاد پرویز تناولی است

هیچ

هیچ از جمله آثار مهم استاد پرویز تناولی است

هیچ

هیچ از جمله آثار مهم استاد پرویز تناولی است

هیچ

هیچ از جمله آثار مهم استاد پرویز تناولی است

هیچ

هیچ از جمله آثار مهم استاد پرویز تناولی است

هیچ

هیچ از جمله آثار مهم استاد پرویز تناولی است

هیچ

هیچ از جمله آثار مهم استاد پرویز تناولی است

هیچ

هیچ از جمله آثار مهم استاد پرویز تناولی است

پرویز تناولی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

برای خرید پشت بام به لینک زیر مراجعه کنید

خرید نسخه کاغذی

مجله آنلاین

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.