هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

سیا ارمجانی در موزه هنری واکرتوسط : در:


نمایشگاه اختصاصی سیا ارمجانی در موزه هنری واکر

موزه هنری واکر، شهر مینیاپولیس ایالت مینه‌سوتای آمریکا برای نخستین‌بار نمایشگاهی اختصاصی برای بررسی آثار سیا (سیاوش) ارمجانی مجسمه‌ساز ۷۹ ساله ایرانی- آمریکایی برگزار کرد که سازماندهی این نمایشگاه را بخش هنری موزه متروپلیتن نیویورک بر عهده داشت.

سیا ارمجانی-موزه هنری واکر-هنرهای تجسمی-هنرهای دیداری-چیدمان-هنر نو

نمایشگاه سیا ارمجانی در موزه هنری واکر

ارمجانی در سال ۱۹۳۹ در تهران زاده شد و در سال ۱۹۶۰ برای تحصیل به مینه‌سوتا رفت و از آن زمان تا امروز ساکن مینیاپولیس است. این هنرمند به دلیل سبک منحصر به فردی که دارد مشهور شده است؛ آثاری با طنین سیاسی که در آن‌ها مجسمه‌سازی و معماری را در هم آمیخته‌است.

نمایشگاه اخیر, شش دهه فعالیت هنری سیا ارمجانی را پوشش می‌دهد. در این نمایشگاه مجموعه‌ای از “فرهنگ لغت برای ساختمان” (Dictionary for Building) (از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۵) که شامل تقریباً ۱۵۰ ماکت کوچک که نشان‌دهنده عناصر به کار رفته در خانه‌هاست به نمایش گذاشته شد. این عناصر به شکل‌ها و گونه‌های مختلف با هم ترکیب شده و در مکان‌ها و ترکیب‌های مختلف قرار گرفته‌اند.

همچنین یک مجسمه به نام «فلوجه» به عنوان نماد و یادبود مخالفت با جنگ که در اعتراض به حمله آمریکا به عراق ساخته شده در این نمایشگاه به نمایش گذاشته‌شد.

مرکز هنر واکر در توضیح آثار سیاوش ارمجانی نوشته است. {با تعادل بین یک حس قوی از هنرآبستره (انتزاعی) و محتوای اجتماعی و سیاسی، ارمجانی یک کار بلندپروازانه و منحصر به فرد را ارائه داده که طیف وسیعی از منابع را به‌ کار می‌گیرد، از خوشنویسی فارسی تا بیانیه، نامه، و دعانویسی؛ از شعر تا معادلات ریاضی و برنامه‌نویسی کامپیوتر، از نقاشی آبستره اکسپرسیونال بر بوم نقاشی تا نقاشی بومی آمریکایی، طراحی باوهاوس و ساختارگرایی روسیه}

این هنرمند در دهه‌ی ۳۰ و ۴۰ شمسی بر هنر نوسنت‌گرایی ایران تاثیر بسزایی گذاشته است.

نمایشگاه سیا ارمجانی: این خط را دنبال کن تا ۳۰ دسامبر در این مرکز هنری ادامه دارد.

بعد از آن  در فوریه ۲۰۱۹ به موزه‌ مِت بروئِر منتقل خواهدشد.

.

نمایشگاه اختصاصی سیا ارمجانی در موزه هنری واکر

 

سیا ارمجانی-موزه هنری واکر-هنرهای تجسمی-هنرهای دیداری-چیدمان-هنر نو

سیا ارمجانی در موزه واکر

 

 

 

 

خرید نسخه کاغذی

 

مجله آنلاین

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.