هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

نمایشگاه الهه حاجی خانی گالری ثالث توسط : در:


نمایشگاه الهه حاجی خانی گالری ثالث 

 

 

گالری ثالث برگزار می کند:

مرض جنگ

نمایشگاه نقاشی های الهه حاجی خانی

کیوریتور: سروش میلانی زاده

افتتاحیه همین جمعه ۲۰ دی ماه ۱۳۹۸

از ساعت ۱۶ الی ۲۱

نشانی:خيابان كريم خان زند بين ايرانشهر و ماهشهر شماره ١٤٨

 

الهه حاجی خانی

متولد 1366 – تهران – ایران

1395 کارشناسی نقاشی از دانشگاه سوره – تهران

 

نمایشگاه های گروهی:

1398 – گالری ثالث – تهران

1398 – گالری شمیس – تهران

1396 – گالری مژده – تهران

1396 – گالری پردیس ملت – تهران

1396 – گالری صبا – تهران

1395 – گالری بنفشه – تهران

1395 – گالری 26 – تهران

1395 – موزه دکتر حسابی – تهران

1395 – گالری پردیس ملت – تهران

.

در استیتمنت نمایشگاه آمده است:

 

“مرض جنگ” یکی از پرمفهوم‌ترین کلماتی است که پس از شنیدنش نمی‌دانم به خود بلرزم یا جذب آن شوم.

اگر متولد دهه ۵۰ و ۶۰ شمسی در ایران باشی، زندگی و روح و روان‌ات تحت تاثیرش بوده و گریزی از آن نداشته‌ای.

جنگ به خودیِ خود بد است و اگر تبدیل به مرض، آن هم از نوع مزمن شود که دیگر هیچ!

مجموعه نقاشیِ “مرضِ جنگ” الهه حاجی‌خانی یکی از صادقانه‌ترین برون‌ریزی‌های هنرمندانه‌ی این نسل است.

بی زمانی، بی‌مکانی و وضعیت خلسه‌ای که ابتدا نقاش خود را و سپس مخاطب را در آن قرار داده است.

وضعیتی که حتی نمی‌دانیم مرده‌ایم یا نه!

برخی فضاسازی‌های حاجی‌خانی برای من یادآور آنسلم کیفر است. اما چیزی که آثار وی را از آثار کیفر متمایز می‌کند، حس غالب در اکثر آثار اوست و آن، نگاهِ بی‌وزن و بی‌جانی است به شهری بی‌رمق!

 

سروش میلانی‌زاده
دی‌ماه ۱۳۹۸

.

.

Elahe Haji Khani
Born on 1987 – Tehran – Iran
2016 Master’s degree at Art from the Sooreh University of Tehran
 
Public group exhibitions 
 
“Saales” Gallery_Tehran_2019
“Shamis” Gallery_Tehran_2019
“Mojdeh” Gallery_Tehran_2017
“Pardis Mellat” Gallery_Tehran_2017
“Saba” Gallery_Tehran_2017
“Banafsheh” Gallery_Tehran_2016
“26” Gallery_Tehran_2016
“Doctor Hesabi” Museum_Tehran_2016
“Pardis Mellat” Gallery_Tehran_2016

.

“War disease” is one of the most meaningful words that I do not know to shake or absorb after hearing it.

If you were born in Iran in the 1970s and 1980s, your life and spirit were influenced by it and you had no escape.

War is immoral itself, and if it becomes a chronic disease, then it becomes worse!

Elaheh Hajikhani’s “War disease” paintings are one of the most sincere artistic completion of this generation.

The timelessness, the spaceless, and the state of trance that the artist put herself in first along with the audience is a wired situation that we don’t even know if we are dead or not!

Her creations remind me of “Daniel Pattin Jump” and sometimes “Anselm Kiefer”. But what distinguishes her work is the overwhelming sense in most of her works, which is an unfeeling look at an inanimate city!

Soroush Milanizadeh
January 2020

 

 

 

*اخبار هنرهای دیداری را در سایت پشت بام دنبال کنید.

*خرید مجله پشت بام با ارسال رایگان:

اخبار

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.