هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

نمایشگاه بیگانه در گالری ویستاتوسط : در:


نمایشگاه بیگانه در گالری ویستا
.
•بیگانه
•نقاشی‌های زهرا سلطانی نژاد
گالری ویستا
.
در استیتمنت نمایشگاه آمده است:
{بیگانه روایت تازه‌ای نیست
داستان من است
داستان توست
داستان ماست
داستان انتخابمان و تاوان انتخابمان
داستان به ابتذال کشیدن ظالمانه‌ی عظمت روحمان در فرار از خویشتنِ خویش به هیچ
بیگانه روایت یک رنج است
رنج من
رنج تو
رنج ما
رنج کور زیستن برای آرام مردن
بیگانه روایت تازه‌ای نیست
دیر زمانی‌ست که در متن این فاجعه‌ایم}

 

نمایشگاه بیگانه در گالری ویستا

 

چند نکته:
اول آن‌که گه‌گاه دیده می‌شود بعضی از نمایش‌ها علی‌رغم کیفیت قابل توجه‌شان آن‌طور که باید دیده نمی‌شوند که دو علت عمده دارد: یکی زمان نامناسب و دیگری انتخاب گالری نامناسب با آثارشان که این دو مورد می‌تواند با داشتن یک کیوریتور کار بلد به راحتی حل شود و تاکید می‌کنم “کیوریتور کار بلد”

و دوم آن‌که بیش از هر عاملی خود هنرمند در معرفی و دیده شدن هنرش نقش اساسی دارد و وقتی با هنرمندی روبه‌رو می‌شوی که همچنان صفحه مجازی ندارد و هنوز باور نکرده است که صفحات مجازی چه نقش قابل توجهی در پیش‌برد رو به موفقیتش می‌تواند ایفا کند در نتیجه نوک پیکان انتقاد اول به سوی اوست!

تا می‌توانیم هنرمندانی که در برابر داشتن صفحه اینستاگرام و یا دیگر شبکه‌های مجازی مقاومت بی موردی دارند, تشویق به شکل دادن چنین صفحاتی کنیم تا هم آن‌ها بهتر و راحت‌تر شناسانده شوند و هم مخاطبین از هنر آن‌ها استفاده کنند.
.
بام گردی
دبیر: مهدی مشایخی

 

 

 

 

خرید مجله پشت بام با ارسال رایگان:

مجله آنلاین

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.