هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

نمایشگاه محمدجعفر پاکروان در گالری سیحونتوسط : در:


نمایشگاه محمدجعفر پاکروان در گالری سیحون

 

 

هیچکاک، پیکاسو و باقی ماجرا
نمایشگاه نقاشی
محمد جعفر پاکروان
گالری سیحون

افتتاحیه روز جمعه 13 دی ماه از ساعت 4 تا 8 شب
نمایشگاه تا 25 دی ماه ادامه دارد

بازدید هر روز از ساعت 11 صبح الی 7 عصر
روزهای جمعه 4 تا 8 شب
گالری دوشنبه ها تعطیل می باشد

آدرس: خالد اسلامبولی، خیابان چهارم ،پلاک 11

.

.

.

نمایشگاه محمدجعفر پاکروان در گالری سیحون

.

در استیتمنت نمایشگاه آمده است:

هیچکاک ، پیکاسو و باقی ماجرا “

بازیگوشی ، طنز ، مبالغه ، تخریب ، کودکانگی ، پویایی و واژه هایی از این دست ، در برخورد اول مخاطب با آثار پاکروان رخ می نماید. چیزی که گویی خود هنرمند هم در خلق آثارش مادام با آنها روبرو بوده است .

همیشه اندیشه های پاکروان را با خلق آثاری دیده ایم که نتیجه برخورد هنرمند با ” ناخودآگاه “خود است  .

ناخودآگاهی که با شیطنت دستان او به تصویری ختم میشود که همزمان لایه های رفتاری اجتماع را نیز در خود جای داده است . و یا شاید ورود به “خلسه ای لحظه ای ” برای رسیدن به نمادها و نشانه های تصویری شخصی .

در مجموعه پیش رو ، اندیشه نقاش قدمی فراتر نهاده و خود را در مواجهه با شخصیت هایی قرار می دهد که جایگاهشان کمی ویژه تر ، حساس تر و تاثیرگذارتر است ؛ چهره هایی که در برگه های ” تاریخ نگاری شخصی” همه ما ، حضوری – کاریزماتیک – دارند .

در این برخورد ” رو در رو ” پاکروان به کنکاشی موشکافانه تر نسبت به آثار قبلی خود پرداخته است ، برخوردی که از یک سو خصوصیات سوژه ها را در خود دارد و از سوی دیگر برداشت هنرمند از آنها را به تصویر می کشد .

دوسویی که یا در تجانس با هم می نشینند و یا در تقابل باهم قرار میگیرند و نتیجه ای که حاصل می شود فضایی از ادغام تصاویر واقع گرایانه در کنار تفکراتی است که جنبه تصویری خیالی و سورئال دارند .

او در این فرایند محتوایی را ارائه می دهد که به شکلی از ” واقع گرایی مفهومی ” ختم می شود .

راهکاری که در مجموعه قبلی آثار او نیز ، با کاراکترهایی خصوصی تر دیده شده بود .

در این مجموعه از آثار او” محتوا “رکن اصلی در پردازش ساختار اثر را به عهده دارد . در اینجا کیفیت های بصری در خدمت محتوا قرار میگ یرند و در نتیجه فرم و رنگهایش به نوعی از بیانگرایی می اندیشند . چیزی که در تاریخ هنر در آثار بزرگانی چون: گوگن ، ماتیس ، شاگال و …… نیز دیده ایم .

تصویری شخصی در نتیجه ی برداشتی شخصی ، برای رسیدن به “مفهومی شخصی”

سعید نودهی
1398 دی ماه

 

 

 

 

 

*اخبار هنرهای دیداری را در سایت پشت بام دنبال کنید.

*خرید مجله پشت بام با ارسال رایگان:

اخبار

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.