هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

بام مجسمه سازی و مونا حاتومتوسط : در:


بام مجسمه سازی و مونا حاتوم

 

.


مونا حاتوم ” متولد بيروت در لبنان است.

در ابتدا كارش را با هنر اجرا و ويديو آغاز و از اواخر دهه ١٩٨٠ ميلادی با مجسمه و چيدمان كار كرده است.

آثار حاتوم با مضامينی چون هويت، اختلال و محدوديت و همچنين عقايد متضادی از شيفتگی و انزجار سر و كار دارد.

او سال‌ها با اشيای خانگی به عنوان نقطه شروع كار مجسمه كار كرده است، و با دستكاری موقعيت و مقياس و انتخاب مواد و استفاده مبتكرانه از انواع اثاثيه و ظروف آشپزخانه آثارش را به نمايش گذاشته است.

او سعی در تغيير مفاهيم در جهت ايجاد رعب و وحشت و خطر را دارد.

“محروم از ارتباط با ديگران” (١٩٩٣) يكی از انواع مجسمه‌های اوست كه تخت‌خواب نوزادی را به نمايش می‌گذارد، اما در اين رهگذر، هرگونه مفهوم امنيت يا محبت فراموش شده است.

آنگونه كه سطح تخت يک فولاد سخت و براق است و سيم‌كشی‌های محكم جايگزين فنرها شده‌اند.

“عمق حلق” (١٩٩٦)، سفری به عمق وجود يك هنرمند را به تصوير می‌كشد، يعنی آن هنگام كه فيلم‌برداری از داخل حلق و نای انسان در درون يك بشقاب شيشه‌ای شام بر روی ميز انجام می‌شود.

اين اثر، به طرزی آشكار دلهره‌آور است.

به نظر می‌رسد اين نوع استفاده خشن از دوربين جست‌و‌جوگر شكل اعلايی از حمايت و مراقبت از بدن باشد. اما اثر بيلبورد او با نام “برفراز كالبد بی‌جان من”(١٩٨٨-٢٠٠٢) درست نقطه مقابل آن قرار دارد.

او در اين اثر از بدن خود در يك عمل اعتراض آميز در حالتی استفاده می‌كند كه به ظلم در شكل يك سرباز اسباب‌بازی بر روی زمين خيره مانده است.

كانون تحول: پيشگامان مجسمه‌سازی نوين انگلستان/ صفحه ٨٢


.

بام مجسمه سازی
دبیر: فرزانه حسینی

 

 

 

 

خرید مجله پشت بام با ارسال رایگان:

مجله آنلاین

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.