هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

سازگاری در آلپتوسط : در:

نقاشی-سازگاری در آلپ-نجوا عرفانی

نقاشی


نقاشی-سازگاری در آلپ-نجوا عرفانی

نقاشی

سازگاری در آلپ

شهر آلپ، غرق در سِیلی قهوه‌ای رنگ و چسبنده تصویر شده است. شهروندان با خستگی و در سکوت از کنار هم عبور می‌کنند.

انگار مقصدی ندارند و راهی ناکجا آبادند. نقاشی به پانتومیمی از ارتباطات شبیه است، چهره‌هایی خنثی و یا متفکر، عبوس، غرق در رویا و خیالات.

این شرحی مختصر از نقاشی “نیکول آیزنمن” با عنوان “سازگاری” است.

نقاشی‌های فیگوراتیو نیکول آیزنمن، اغلب با مفاهیم انسانی و طنزی تلخ همراه است و ترکیبی از تمایلات انسانی، گروتسک و اغلب پوشیده با نمادها است.

آثار وی مخاطب را می‌خنداند در عین حال که قلبش را به درد آورده است. تمثیل و کنایه به آثار او نفوذ می‌کند و او نرم و روان، روایت را با تخیل و همچنین گذشته را با اکنون گره می‌زند.

آیزنمن به مسایل هویتی و جنسیتی می‌پردازد و به‌واسطه نمایش بدن سعی بر نقد کلیشه‌های موجود دارد. وی تحت تاثیر رویدادهای روز تصاویری را در قالب نمادین خلق کرده و انتقاد خود را به وضعیت موجود اعلام می‌کند.

نقاشی-سازگاری در آلپ-نجوا عرفانی

نقاشی

آیزنمن در ترکیب‌بندی‌های روایی همان‌قدر از تصاویر تاریخ هنری بهره می‌برد که از فرهنگ عامه و ادبیات. آثار او در حالی‌که دم دستی، فکاهی و همراه با شوخی‌اند، رویه‌ی تند انتقادی دارند و تصاویری تلخ و گزنده از زندگی معاصر را به روی بیننده می‌گشایند.

آیزنمن مصرف می‌کند، می‌جَوَد و به بیرون تف می‌کند.

او آزادانه و سخاوتمندانه ارجاع به نقاش‌هایی متفاوت چون جوتو، فرانسیسکو گویا و پیکاسو دارد و تکه‌هایی از تاریخ هنر را از آن خود می‌کند در حالی‌که شوخ طبعی و بذله گویی در آثارش موج می‌زند.

عنصر مشترکی که همه آثار آیزنمن را متحد و پیوسته نگاه می‌دارد، حس انزوا و تنهایی فیگورها است که بطور مکرر در نقاشی هایش دیده می‌شود.

اغلب چشم‌ها به دوردست خیره شده‌اند و یا حسی از اضطراب و نگرانی درونی را بازتاب می‌دهند. انسان‌های آیزنمن محزون و غم‌زده، حتی درون جمعیت، تنها هستند. درک حس بیگانگی و جدا بودن از اجتماع، کلیدی برای فهم آثار نیکول آیزنمن است.

 

 

بام نقاشی / سازگاری در آلپ
دبیر: نجوا عرفانی

 

 

 

خرید مجله پشت بام با ارسال رایگان:

خرید نسخه کاغذی

نقاشی-سازگاری در آلپ-نجوا عرفانی

نقاشی

نقاشی-سازگاری در آلپ-نجوا عرفانی

نقاشی

نقاشی-سازگاری در آلپ-نجوا عرفانی

نقاشی

نقاشی-سازگاری در آلپ-نجوا عرفانی

نقاشی

نقاشی-سازگاری در آلپ-نجوا عرفانی

نقاشی

نقاشی-سازگاری در آلپ-نجوا عرفانی

نقاشی

نقاشی-سازگاری در آلپ-نجوا عرفانی

نقاشی

مجله آنلاین

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.