هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

بام تاریخ/ اولین قدمتوسط : در:


اولین قدم

ساعت ده و نیم صبح روز سوم آبان ۱۳۴۸ خورشیدی، برابر با بیست و پنجم اکتبر 1969، تعداد زیادی از دانش‌آموزان، دانشجویان، مقام‌ها كشوری و نیز جمع کثیری از مردم در دو طرف خیابان فردوسی تهران گردهم آمده و از هیات سی نفری آمریكایی استقبال کردند؛ گویی که چشم انتظار قهرمانانی بوده‌اند. افراد اصلی این هیات نیل آرمسترانگ، ادوین آلدرین و مایكل كالینز بودند؛ اولین انسان‌هایی كه به ماه رفتند.

بعدازظهر گرم بیستم جولای ۱۹۶۹، برابر با بیست و نهم تیر ماه 1348، کارمندان و متخصصان مركز كنترل زمینی ماموریت پرواز به ماه، در هیوستن آمریكا به صدای نه چندان واضح نیل آرمسترانگ كه از نزدیكی سطح ماه به زمین رسیده بود، دقت می‌كردند. همه آن چند دقیقه آخر اضطراب بسیاری را متحمل شدند. آرمسترانگ مجبور شده بود برای جلوگیری از فرود در گودال و سقوط احتمالی، كنترل ماه‌نشین را از حالت اتوماتیك خارج كرده و خود خلبان را به عهده بگیرد، اما روند فرود خیلی طولانی شده بود سوخت ایگل هم در شرف اتمام بود. نفس‌ها در سینه حبس شده بود تا این‌كه صدای خونسرد آرمسترانگ از چهارصدهزار كیلومتر دورتر شنیده شد: «هیوستن! ماه‌‌نشین ایگل فرود آمد.» آرزویی محال و دست‌نیافتنی به واقعیتی بزرگ و تاریخ‌ساز تبدیل شده بود.

در جهانی که عده‌ای آن را مسخر خویش می‌دانند، همچنان خشکسالی و بیماری ما را هلاک می‌کند

تخمین زده شده که حدود پانصد ‌میلیون نفر در سرتاسر جهان، به طور مستقیم از گیرنده‌های تلویزیونی خود دیدند كه نیل آرمسترانگ، به عنوان اولین انسان بر سطح ماه قدم گذاشت. آرمسترانگ و باز آلدرین حدود دو ساعت و نیم بر سطح ماه قدم زدند، عكس گرفتند، نمونه‌برداری كردند، تجهیزات علمی نصب كردند و پرچم كشورشان را برافراشتند كه پیغامی مستقیم به شوروی نیز محسوب می‌شد. حال آمریكا می‌توانست خاطرات تلخ عقب‌افتادگی‌های فضایی خود از رقیب شرقی را فراموش كند. این تحول مهمی در فضانوردی بود و موجب برخی از دستاوردهای دیگر علمی هم شد.

از آن زمان تا کنون، بشر بسیار فراتر از ماه رفته و شاید به زودی منظومه‌های دیگری را هم درنوردد. هر چند که گویی این امر به نوعی تسخیر کائنات به نظر می‌رسد، اما در جهانی که عده‌ای آن را مسخر خویش می‌دانند، همچنان خشکسالی و بیماری ما را هلاک می‌کند.

#بام_تاریخ

برای خرید نسخه کاغذی پشت بام به این لینک مراجعه کنید.
شرکت نگاه روشن پارس حامی پشت‌بام

این تصویر دارای صفت خالی alt است؛ نام پروندهٔ آن logo.gif است


مجله آنلاینویژه

پشت‌بامAuthor posts

«پشت بام»، فصلنامه‌ فرهنگی هنری

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.