هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

داستان زندگی Brooke؛ همراه آخرین روزهای زندگی Vincent van Goghتوسط : در:

داستان زندگی Brooke؛ همراه آخرین روزهای زندگی Vincent van Gogh

داستان زندگی Brooke؛ همراه آخرین روزهای زندگی Vincent van Gogh


داستان زندگی Brooke؛ همراه آخرین روزهای زندگی Vincent van Gogh

ماجرا از آنجا شروع می‌شود که خانمی آمریکایی در شهر دورافتاده Maine، در دوردست‌های شمال شرقی آمریکا، تابلویی نسبتا کوچک را از یک مغازه عتیقه‌فروشی می‌خرد. در راه منزل، متوجه امضای پایین تابلو می‌شود. کنار خیابان توقف می‌کند و نام را در اینترنت جستجو می‌کند؛ Edmund Walpole Brooke که همراه آخرین روزهای زندگی Vincent van Gogh بوده است. با بررسی بیشتر متوجه می‌شود که این هنرمند در ژاپن بزرگ شده است و محققی ژاپنی با نام Tsukasa Kodera، در حدود یک دهه بر روی این نقاش ناشناس تحقیق کرده ولی چیز چندانی به دست نیاورده است.

خانم خریدار تابلو به کمک همسرش با محقق ژاپنی تماس می‌گیرد و پرفسور Kodera با خوشحالی اعلام می‌کند که به احتمال بسیار زیاد این نقاشی همان آقای Brooke است. در نامه‌های باقیمانده از آخرین روزهای زندگی van Gogh، نام این نقاش هلندی (Brooke) به عنوان نقاشی متوسط ولی همراهی بی‌نظیر، ذکر شده است. آقای Kodera معتقد است که با بررسی‌های بیشتر می‌توان سرنخ‌های مربوط به خودکشی van Gogh را از داستان زندگی Brooke، به دست آورد.

منبع خبر: New York Times

اخبارویژه

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.