هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

شماره چهارم فصلنامه نهیب منتشر شدتوسط : در:


سرانجامِ کارِ هنری

🔶
سرانجام با پایان در هنر چه وجه اشتراکی دارند و کجا در تضاد هستند؟
🔶
شماره‌ی چهارم نهیب با پرداختن به “سرانجامِ کارِ هنری” و سردبیری #امین_شاهد در 208 صفحه و دو نسخه‌ی الکترونیکی برای کامپیوترهای دسکتاپ و گوشی‌های هوشمند و تبلت منتشر شد.
فایل‌های صوتی این شماره، به مرور در کانال تلگرام نهیب و Castbox این مجموعه منتشر خواهند شد.
🔶


در این شماره می‌خوانید، می‌بینید و می‌شنوید از:

حمیدرضا ششجوانی / بهروز حشمت / محمدرضا مریدی / صالح موسوی / مسعود مـجاوری آگاه/ هلیا دارابی / سارا کریمان / حامد بهروزکار/ سجاد باغبان / داوود آجرلو / رضا دبیری‌نژاد / حامد گرجی / صالح تسبیحی / صفا سبطی / سیاوش لطفی / نگار نادری‌پور / امین شاهد /فرزام کریمی / الهامه کاغذچی / قاسم ترکان / فواد نجم‌الدین / محمدمهدی صنعتی / عبدالبصیر حسین‌بر / شایا شهرستانی / مسعود ریاحی / منصوره بشیری‌پور /

مطالبی که در این شماره می‌خوانید:
🔸- نیم پیکر آپولو و فرجامِ نافرجام اثر هنری / سیاوش لطفی
🔶 – تداوم روح پدیدآورنده در اثر/ حمیدرضا ششجوانی
🔶 – روی دیوار خانه‌ها / محمدرضا مریدی
🔶 – گزارش یک فراموشی / صالح تسبیحی
🔶 – به نامِ سرانجام / الهامه کاغذچی

  • پایان یا بازتولید / حامد بهروزکار لنگرودی
    🔶 – سینما که هیچ / داوود آجرلو
    🔶 – از انجام هنری تا سرانجامِ موزه‌ای / رضا دبیری‌نژاد
    🔶 – چکش واندال‌ها بر سرانجامِ مجسمه‌های تاریخ / عبدالبصیر حسین‌بُر
    🔶 – چهره / شایا شهرستانی / امین شاهد
    🔶 – آرون، هوش مصنوعی نقاش / فواد نجم‌الدین
    🔶 – موزه: سرانجام یا آغازی دیگر!؟ / سارا کریمان
    🔶 – سرانجام اثر هنری در گفتمان هنر مدرن و پست مدرن / صفا سبطی
    🔶 – نقد / هشتمین دوسالانه ملی مجسمه‌سازی / هلیا داربی، نگار نادری‌پور، محمدمهدی صنعتی، فواد نجم‌الدین
    🔶 – مشکلات کنونی حراجِ تهران / سجاد باغبان ماهر و منصوره بشیری‌پور
    🔶 – راز بقایِ هنرمند / امین شاهد
    🔶 – پایان هنر / فرزام کریمی
    🔶 – ژاک رانسی‌یر / سیدصالح موسوی خلخالی
    🔶 – چهره / بهروز حشمت / قاسم ترکان
    🔶 – خوانش عکس / مسعود ریاحی
    🔶 – ابری که سرانجام می‌بارد یا ابری که سرانجام می‌بارد / حامد گرجی
    🔶 – هویت‌های چندپاره، تعلیق در گفتمان تصویری / مسعود مجاوری آگاه

اخبارویژه

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.