هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

رژه فراعنه مصر درامتداد رود نیل در قاهرهتوسط : در:


مومیایی‌های مشهور مصر

برخی از مشهورترین مومیایی‌های جهان در دره‌ پادشاهان شهر «الاقصر» کشف شده‌اند.

اجساد مومیایی ۱۸ پادشاه و چهار ملکه مصر باستان در رژه‌ای پرزرق‌وبرق از موزه مصر در میدان التحریر قاهره به موزه ملی تمدن مصر منتقل شد. این مراسم مجلل تحت عنوان “رژه طلایی” فراعنه انجام گرفت.

در بین این مومیای‌ها «تائو دوم»، «رامسس نهم» و «رامسس دوم» هم بودند.


توت‌عنخ‌آمون

در سال ۱۹۲۲، «هاوارد کارتر» باستان‌شناس بریتانیایی مومیایی «توت‌عنخ‌آمون» فرعون مصر باستان را در «دره پادشاهان» واقع در مصر کشف کرد.

در زمان کشف مقبره این فرعون، گنجینه عظیمی شامل جواهرات و یک ماسک طلایی کشف شد.

کشف مقبره «توت‌عنخ‌آمون» توجه بسیاری را در سطح جهان به تاریخچه مصر باستان جلب کرد.

پس از دهه‌ها تحقیق درباره فرضیه به قتل رسیدن این فرعون جوان، درنهایت نتایج یک بررسی نشان داد این فرعون بر اثر جراحات ایجادشده حین شکار جان خود را از دست داده است.

«توت‌عنخ‌آمون» در سن ۹ سالگی به تخت نشست و حدود ۱۰ سال فرمانروایی کرد.

کشف مقبره این فرعون پس از آن‌که «لرد کارنارون» شریک و حامی مالی «کارتر» چند ماه پس از کشف مقبره بر اثر نیش یک پشه درگذشت سبب ایجاد شایعاتی درباره نفرین مومیایی شد.


حتشپسوت

«حتشپسوت» یکی از مهم‌ترین شخصیت‌های زن تاریخ مصر بود که مسیرهای تجاری جدیدی ایجاد و پروژه ساخت بناهای عظیمی را آغاز کرد.

عمر او پس از دو دهه حکومت کردن در دهه ۵۰ سالگی زندگی‌اش به پایان رسید.

«حتشپسوت» پس از مرگ همسرش یعنی فرعون «توتمس دوم» بر اساس قوانین ۱۴۷۹ پیش از میلاد تا زمانی که پسر ناتنی‌اش به سن قانونی برسد به عنوان نایب‌السلطنه به تخت نشست.

طی چند سال «حتشپسوت» خودش را به عنوان فرعون معرفی کرد.

در سال ۱۹۰۲ تابوت «حتشپسوت» توسط «کارتر» کشف شد اما این تابوت برخلاف تابوت «توت‌عنخ آمون» خالی بود. «کارتر» دو مقبره مجزا شامل دو تابوت کشف کرد که یکی از آن‌ها به ندیمه ملکه و دیگری به یک زن ناشناس تعلق داشت.

در سال ۲۰۰۶ «زاهی حواس» باستان‌شناس مشهور مصری تحقیقاتی را درباره ارتباط مومیایی ناشناس و ملکه آغاز کرد. وجود یک دندان آسیاب در جعبه چوبی که نام «حتشپسوت» بر روی آن حک شده بود با توجه به جای خالی دندانی در فک بالای مومیایی ناشناس گواه محکمی برای اثبات هویت مومیایی بود و درنهایت «حواس» و تیمش اعلام کردند جست‌وجو برای یافتن «حتشپسوت» به پایان رسید.


توتمس سوم

«توتمس سوم» پسر «توتمس دوم» بود و مادر او از همسران بعدی فرعون بود. «توتمس سوم» پس از آن‌که از زیر سایه «حتشپسوت» بیرون آمد برای نامدار کردن خود وقت را هدر نداد.

«توتمس سوم» تنها چند ماه پس از به قدرت رسیدن با لشکر ۲۰هزار نفری عازم «آرماگدون» شد. کاتبانی به همراه ارتش «توتمس سوم» در این سفر همراه شدند تا جزئیات این رویداد را ثبت کنند.

او  با تبدیل کردن مصر به یک کشور فاتح خود را به عنوان یک رزم‌آرای ماهر معرفی کرد. تاریخدانان از او به نام «ناپلئون مصر» یاد می‌کنند.


سِتی یکم

«ستی یکم» فرعون دودمان نوزدهم پادشاهی نوین مصر و پسر «رامسس اول» و پدر «رامسس دوم» بود.

در سال‌های اولیه زندگی‌اش به سمت شمال لشکرکشی کرد تا اعتبار مصر را که تاحدی در اواخر دودمان هجدهم از دست رفته بود بازگرداند.

«ستی» مرزهای مصر را مستحکم کرد، معادن مختلف و چاه حفاری کرد و معابد و عبادتگاه‌های آسیب‌دیده را بازسازی کرد. او همچنین ساخت معبد بزرگ «کرنک» را که پدرش دستور ساخت آن را صادر کرده بود ادامه داد.

کشف مقبره «ستی» به عنوان یکی از مهم‌ترین اکتشافات صورت‌گرفته در «دره پادشاهان» شناخته می‌شود.


رامسس دوم

«رامسس دوم» که با نام «رامسس کبیر» هم شناخته می‌شود به دلیل بناهای یادبود متعدد به‌جامانده به عنوان یکی از مشهورترین فرعون‌های مصر باستان شناخته می‌شود.

از آن‌جایی که «رامسس دوم» در مبارزات متعددی جنگیده بود آثاری از جراحات بهبودیافته در بدن او وجود دارد. او دچار گرفتگی عروق شده بود و عفونت شدید دندانی داشت که می‌تواند علت مرگش بوده باشد.

«رامسس دوم» حدود ۶۰ سال حکمرانی کرد و زندگی او در سن ۹۰ سالگی به پایان رسید.

مومیایی او در سال ۱۸۸۱ در «دره پادشاهان» کشف شد. در سال ۱۹۷۴ جسد «رامسس دوم» برای از بین بردن نوعی عفونت قارچی با هواپیما به پاریس منتقل شد. برای این کار یک گذرنامه مصری برای او صادر شد که در این گذرنامه در  بخش شغل «پادشاه متوفی» نوشته شد.


مریت‌آمن

«مریت‌آمن» همسر «رامسس کبیر» بود. او علاوه بر این‌که از کاهنان «حاثور» بود لقب‌های متعددی از جمله محبوب فرمانروای دو سرزمین و شکوه قصر داشت.

او بیشتر برای مجسمه زیبای  به‌جای‌مانده که با نام «ملکه سفید» شناخته می‌شود و در معبدی که پدرش بنا کرده بود کشف شده است شناخته می‌شود. همچنین تصویر او بر دیوار معبد «ابو سمبل» درکنار سایر اعضای خانواده‌اش دیده می‌شود.


اهمس نفرتاری

«اهمس نفرتاری» در اواخر دودمان هفدهم مصر در شهر باستانی «تبای» یا «تبس» و در دوران حکومت پدربزرگش متولد شد. 

«اهمس نفرتاری» همسر سلطنتی «اهمس اول» بود و دست کم سه پسر داشت. یکی از پسران او یعنی «آمن‌هوتب اول» پس از «اهمس اول» به تخت نشست.

«اهمس نفرتاری» مادر دو دختر نیز بود که هر دو از همسران سلطنتی بودند.


منبع: دویچه‌وله

اخبارویژه

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.