هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

معرفی هنرمند/ مسعود عربشاهیتوسط : در:


مسعود عربشاهی (1314-1398/تهران ) نقاش، طراح و مجسمه‌ساز ایرانی بود. وی از پیشگامان جریان هنر نوگرای ایران محسوب می‌شود.

زندگینامه کوتاه:

مسعود عربشاهی آموزش نقاشی و طراحی را از سال 1326 آغاز کرد و این یادگیری آکادمیک نقاشی و طراحی او 9 سال به طول انجامید.
در هنرستان‌ هنرهای‌ زیبای‌ تهران آموزش دید (1335-1338). وی مدتی در اداره کل هنرهای زیبای کشور (وزارت فرهنگ و هنر) مشغول کار شد و هم زمان در کارگاه‌های سرامیک وابسته به آن نهاد روش کار با گل و لعاب را آموخت.

او دوره‌های کارشناسی نقاشی و کاشناسی ارشد معماری داخلی را در دانشکده ‌هنر‌های‌ زیبای‌ دانشگاه‌ت هران گذراند (1340-1347). فعالیت عربشاهی در مقام نقاش از اوایل دهه 40 شمسی شروع شد. او در همکاری با سازمان شهرسازی وزارت کشور به نقشه‌برداری از بناهای تاریخی همدان پرداخت (1346-1348).

خانم “شکوه ریاضی” از اساتید تاثیر گذار عربشاهی بود. همکلاسی‌های او صادق تبریزی، منصور قندریز، فرامرز پیل‌آرام و دیگرانی از جمله شیردل، محمدعلی شیوایی (كاكو) و مهدی حسینی بودند.
مسعود عربشاهی رجوع به سنت را از میراث هنری دوران باستان (بین‌النهرین و ایران) شروع کرد و بعدها روی هنرهای اسلامی متمرکز شد.

نقش‌مایه‌های گوناگونی را در آثارش به‌کار برده است که می‌توان آنها را به سه گروه عمده تقسیم کرد:
گروه نخست

مشتملند بر نماد‌های کهن چون لوتوس، چرخ، خورشید درخشان، درخت زندگی، خط شبه میخی و غیره.

گروه دوم

دایره‌ها، مربع‌ها، منحنی‌ها، مارپیچ‌ها، جدول‌ها و غیره.

گروه سوم

نشانه‌هایی چون پیکان، علائم ریاضی، اعداد، خطوط سهمی‌وار و نقشه‌ی معماری.

به نظر می‌رسد که او در آثار اولیه‌اش نقش‌مایه‌های نمادین کهن را به عناصر تزیینی صرف تقلیل می‌داد  اما بعداً با استفاده از این عناصر خصلت هندسی به کار خود بخشید و با تجربه‌ی مدرنیسم قرابت بیشتری یافت.
آثار عربشاهی را میتوان به جریان هنر نوسنت‌گرایی ایران نسبت داد. کریم امامی او را عضو جنبش‌ سقاخانه معرفی می کند، و در حالی که عربشاهی با جنبش سقاخانه نمایشگاه‌های متعددی می‌گذارد ولی بعدها خودش را منتسب به جنبش سقاخانه نمی‌داند.

آثار این نقاش و مجسمه‌ساز در موزه هنرهای معاصر تهران، موزه هنرهای زیبا (سعد آباد)، موزه هنرهای معاصر کرمان و مجموعه‌های خصوصی در ایران و آمریکا نگهداری می‌شوند. هفت اثر بزرگ او زینت‌بخش ساختمان‌های تهران است و چهار اثر در تلفیق با معماری در کالیفرنیا اجرا شده است.

آثار:

اخبارهنرمندانویژه

فضه زحمتکشAuthor posts

دبیر خبر سایت پشت‌بام

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.