هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

بیست و یکم آبان زادروز نیما یوشیجتوسط : در:


همچو ورم کرده تنی گرم در استاده هوا

بیست و یکم آبان زادروز علی نوری اسفندیاری است که او را با نام نیما یوشیج می‌شناسیم. وی که به سال 1276 در یوش زاده شد، در سال ۱۳۰۰ منظومه «قصه رنگ پریده» را که یک سال پیش سروده بود، در هفته‌نامه «قرن بیستم» میرزاده عشقی به چاپ رساند. یک سال بعد شعر «ای شب» او درٔ هفته‌نامه «نوبهار» منتشر شد. نیما گفته: «در پاییز سال ۱۳۰۱ نمونهٔ دیگری از شیوهٔ کار خود «ای شب» را که پیش از این تاریخ سرودم و دست به دست و مردود شده بود، در روزنامهٔ هفتگی «نوبهار» دیدم.»

«شعر نو» عنوانی بود که خودِ نیما بر هنرش نهاد

نیما پس از مدتی به تدریس در مدرسه‌های مختلف از جمله مدرسه عالی صنعتی تهران و همکاری با روزنامه‌هایی چون مجله موسیقی و مجله کویر پرداخت. انقلاب نیما با دو شعر «ققنوس» (بهمن ۱۳۱۶) و «غراب» (مهر ۱۳۱۷) آغاز شد. او این دو شعر را در مجلهٔ «موسیقی» منتشر کرد.

بسیاری مجموعه تاثیرگذار «افسانه» را اوج شعر نیما می‌دانند که در فضای راکد شعر ایران، انقلابی به پا کرد و تمام بنیادها و ساختارهای شعر کهن فارسی را به چالش کشید. «شعر نو» عنوانی بود که خودِ نیما بر هنرش نهاد. او با آگاهی از قابلیت‌های زبان و ادبیات فارسی و همچنین آشنایی با زبان و ادبیات فرانسوی، شعر نو را بنیان نهاد. نیما در بیان عواطف شخصی جسور بود و کلامی گیرا داشته و از سوی دیگر با بهره‌گیری از عناصر طبیعی و بیانی رمزگونه به ترسیم سیمای جامعه پرداخته‌ است.

اشعار نیما هم‌پایهٔ شاعران سمبولیست بنام جهان

بسیاری از شاعران و منتقدان، اشعار نیما را نمادین و او را هم‌پایهٔ شاعران سمبولیست بنام جهان می‌دانند. نیما همچنین اشعاری به زبان مازندرانی دارد که با عنوان «روجا» منتشر شده‌ است. نیما یوشیج درحالی‌که به علت سرمای شدید یوش، به ذات‌الریه مبتلا شده بود، برای معالجه به تهران آمد، اما معالجات تاثیری نداشت و در ۱۳ دی ۱۳۳۸ درگذشت. هنرمندان بسیاری همچون هانیبال الخاص، مرتضی ممیز و بسیاری دیگر، چهره وی را ترسیم کرده‌اند. تصاویر این مطلب اثر بهمن محصص هستند؛ طراحی چهره نیما و تصویرسازی شعرهای او به سال 1338 که محصص نام هر شعر را در کنار امضای خود آورده است.

تصاویر:
اول: طراحی چهره نیما
دوم: تصویرسازی شعر «قو قو لی قو»
سوم: تصویرسازی شعر «مرغ مجسمه»
چهارم: تصویرسازی شعر «غراب»
پنجم: تصویرسازی شعر «جغدی پیر»
ششم: تصویرسازی شعر «آقا توکا»
هفتم: تصویرسازی شعر «اندوهناک شب»
هشتم: نیما یوشیج، بهمن محصص و نیکلاس بوویه در منزل نیما، سال ۱۳۳۱ – عکاس تیری ورنه (نقاش سوییسی)
بام تاریخ
به قلم زروان روح‌بخشان

گروه معماری کارند حامی شماره پنجم پشت‌بام
اخبار هنر‌های تجسمی را در پشت بام پیگیری کنید.
برای خرید نسخه کاغذی پشت بام به این لینک مراجعه کنید.

مجله آنلاینویژه

زروان روح‌بخشانAuthor posts

سردبیر مجله آنلاین پشت بام

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.