هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

علیرضا درویشتوسط : در:


علیرضا درویش

علیرضا درویش نقاش ایرانی ساکن آلمان، سال‌هاست
که از ایران دور است. او نقاشی می‌کشد، تصویرگری
کتاب کودک می‌کند و فیلم و انیمیشن می‌سازد.
ایده در نقاشی‌های درویش اهمیت زیادی دارد
و ذهن جست‌وجوگر او همواره در حال کاوش و کشف است.
بسیاری از ایده‌های او برگرفته از تجربیات زندگی‌ خود اوست.

علیرضا درویش در مجموعه‌ای با نام “کاغذ و حافظه”،
که ترکیبی از نقاشی و کار با تکنیک کلاژ است،
نگاهی انتقادی به دور شدن و فاصله گرفتن
انسان از متریال کاغذ و مجازی شدن همه چیز دارد.
او با استفاده از کلاژهای کاغذی،
به تاثیر کاغذ از دوران نخستین کاغذهای چینی،
در سرنوشت بشری اشاره می‌کند و توجه
و تمرکزش بر مکانیسم این انتقال و کنارگذاشتن
چیزهایی مانند نامه‌ها و کتاب‌های
کاغذی است که واقعیت فیزیکی دارند.
او در این مجموعه از تصاویر و متریال‌های
چاپ‌شده و بیش از سه هزار تمبر استفاده کرده است.
کارماده‌های او گاه ویژگی از بین‌رونده (در طول زمان)
دارند و این بخشی از روند کار وی است.
درویش از عناصر ملیت‌های مختلف و زبان‌های متفاوت
بهره می‌گیرد و آثارش از فرهنگ تصویری آلمان فراتر می‌رود.

در مجموعه نقاشی‌های “کتاب”،
تلاش درویش در ارائه‌ بیانی تصویری
از جاندارترین طبیعت بی‌جانی
‌ است که با انسان زندگی کرده است.
نقاشی‌ها مضامینی را دنبال می‌کنند؛
عشق، سیاست، آزادی، اندیشه و ادبیات
درونمایه اصلی این آثار هستند و دیدگاه انتقادی
به فرهنگ و روابط اجتماعی در این
نقاشی‌ها به وضوح دیده می‌شود. .
درویش در سال 1346 در رشت به دنیا آمد.
او فارغ‌التحصیل رشته‌ نقاشی هنرستان هنرهای تجسمی تهران است.
پس از مهاجرت به آلمان، در دهه‌ 90 میلادی
در مدرسه‌ مدیا کلن در رشته‌ گرافیک تحصیل کرد. او در کلن به کار و تدریس مشغول است.

منبع: مقاله لطیف و بی‌قرار مثل باران، نوشته امیر سقراطی. تندیس شماره 289

www.alireza-darvish.com

#بام_نقاشی
دبیر: نجوا عرفانی

 

تصاویر بیشتر:

 

اخبار هنرهای تجسمی را در پشت بام پیگیری کنید.

برای خرید نسخه کاغذی پشت بام به این لینک مراجعه کنید.

خرید نسخه کاغذی

مجله آنلاین

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.