هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

ارتباط بین هنر و بازیتوسط : در:

ارتباط بین هنر و بازی

ارتباط بین هنر و بازی


ارتباط بین هنر و بازی

بررسی ارتباط بین هنر و بازی، امری مناقشه‌برانگیز
بوده و هست. این که در بسیاری از بازی‌ها، عناصر
متعدد هنری (به مفهوم عام) به کار می‌روند، مسلم
است و در نتیجه هنر به صورت واضحی در همه بازی‌ها،
کارکرد دارد. عده‌ای پا را فراتر گذاشته و تمام بازی‌ها
را آثاری هنری در نظر می‌گیرند و بعضی هدف هنر و
بازی را یکسان دانسته و سرگرمی را غایت این دو
مقوله می‌دانند.

با توجه به اهمیت فوق‌العاده صنعت بازی‌های ویدیویی
و ارتباط تنگاتنگ این صنعت با هنرهای دیداری، از دهه
۱۹۷۰ میلادی تا کنون، عمده بررسی‌های هنری مرتبط
با بازی، بر روی این بازی‌ها متمرکز شده است. ارتباط
بین این بازی‌ها و هنرهای دیداری، بحثی است که در
دهه‌های اخیر، به شدت مورد توجه فلسفه هنر قرار
گرفته‌است. از آنجا که بازی‌های ویدیویی، “قابلیت انتقال
احساسات و معانی پیچیده و عمیق را دارند”، “می‌توانند
کاملا منسجم و پیچیده طراحی شوند” و به همین دلیل
“مهارت بالایی برای تولیدشان لازم است”، “می‌توانند
برای مصرف کننده بسیار چالش‌برانگیز باشند” و “عموما
حاوی تصویرپردازی‌های خلاقانه هستند” پس امکان تبدیل
به آثار هنری را دارند. از طرفی همه این بازی‌ها “بیانگر
دیدگاه‌های فردی هستند” و در بعضی موارد “به قصد ایجاد
یک اثر هنری ساخته می‌شوند”. در نتیجه بسیاری از
بازی‌های ویدئویی (نه همه) را می‌توان آثار هنری
قلمداد کرد.

آنچه در این “بام” مورد بررسی قرار خواهد گرفت، بازی‌های
ویدیویی است که با توجه به جمیع مطالب بالا، قابلیت در
نظر گرفته شدن به عنوان یک اثر هنری را دارند.

#بام_بازی
دبیر: گروه VGC

عکس‌های بیشتر:

اخبار هنرهای تجسمی را در پشت بام پیگیری کنید.

برای خرید نسخه کاغذی پشت بام به این لینک مراجعه کنید.

مجله آنلاین

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.