هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

منتخب نمایشگاه این هفتهتوسط : در:

ایمان افسریان

ایمان افسریان


“نمایشگاهی درباره غبار، سایه، شیشه، آب”. ایمان افسریان/گالری اثر

نمایشگاه منتخب این هفته بام گردی “نمایشگاهی
درباره غبار، سایه، شیشه، آب” ایمان افسریان/گالری اثر
به نظر می‌رسد ایمان افسریان قصد خارج شدن از خانه
را ندارد . سه سال پیش با مجموعه “شب است”(۱) از
خانه بیرون زد و اینک دوباره به خانه بازگشته است،
جایی که او در آن به دنبال دغدغه‌هایش می‌گردد،
خانه‌ای قدیمی است؛ پر از خاطرات جمعی، خانه‌ای
که رنگ روغنی دیوارها، طاقچه‌ها، حوض و پنجره و
سقف و آویزهایش، آشناست. خانه‌ای خالی از
سکنه، با رنگ و بوی حضور انسان‌های غایب.
قاب‌های او گویی نماهای طولانی و بدون وقفه
از واقعیتی ملموس و خاطره‌انگیز است که به همه
ما تعلق دارد؛ خانه‌ای نمادین که گویی همه ما در
آن زندگی کرده‌ایم و یا شوق زندگی کردن در آن را
داریم.

آثار ایمان افسریان

فضاها و عناصر به تصویر درآمده در نقاشی‌های
ایمان افسریان متعلق به فرد یا افراد خاصی نیست،
بلکه متعلق به هویتی جمعی است که به سادگی
با مخاطب ارتباط برقرار می‌کند.
فضای خالی نقاشی‌های او نشان از عدم زندگانی،
نابودی، تخریب و امثالهم نیست، بلکه تاکیدی بر
نگاه عمیق به عناصر و امور ساده پیرامون است؛
غبار، سایه، شیشه، آب و غیره.
ایمان افسریان، شبیه سهراب شهید ثالث(۲) در
نقاشی است؛ نگاه مینیمال و ساده‌ای دارد، او
“یک اتفاق ساده”(۳) است؛ تاکید و تکرار می‌کند.
در جهت بیان دیدگاه خود، همه حشو و زوائد را کنار
می‌زند و البته با پرداختی رئالیستی و دقیق به لب
مطلب می‌رسد. در این مجموعه بر خلاف نمایش قبلی،
در تکنیک نقاشی و پرداخت عکاسانه کمی ساده‌تر
برخورد کرده و نوع ضربه‌قلم‌ها و پرداخت‌ها راحت‌تر و
موجزتر شده است. این نکته تنها تفاوت این آثار، نسبت
به کارهای پیشین او است. عنوان نمایشگاه چندان
گره‌خورده و جدایی‌ناپذیر با آثارش نیست، فقط پیشنهادی
برای دیدن این مجموعه آثار او است.

در مجموع می‌توان گفت ایمان افسریان یک هنرمند خلوت
گزیده است و به‌دور از حاشیه و مدگرایی روز بازار هنر کار
می‌کند و تنها به دغدغه‌های خویش می‌پردازد. او همچنین
سردبیر، نویسنده و معلمی است که از جایگاه ویژه و قابل
اعتنایی برخوردار است.

۱- “شب است” عنوان نمایشگاه قبلی هنرمند است که
مهرماه ۹۵ در گالری اثر برپا شد و برخلاف روال معمول
وی، به فضای خارج از خانه و نمای بیرونی پرداخته بود.
۲- سهراب شهید ثالث، فیلمساز واقع گرا (۱۳۷۷-۱۳۲۳)
۳- “یک اتفاق ساده” از مهم‌ترین آثار شهید ثالث است.

#بام_گردی
دبیر: مهدی مشایخی

عکسهای بیشتر:

اخبار هنرهای تجسمی را در پشت بام پیگیری کنید.

برای خرید نسخه کاغذی پشت بام به این لینک مراجعه کنید.

خرید نسخه کاغذی

مجله آنلاین

مهدی مشایخیAuthor posts

دبیر بام گردی

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.