هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

رابرت فرانکتوسط : در:

رابرت فرانک

رابرت فرانک


رابرت فرانک عکاس مُد در بازار هارپر

رابرت فرانک 1924 در سویس متولد شد. وی پس از
سفرهای بسیار و تجربیاتی در عکاسی، در 1947 به
آمریکا رفت و ساکن نیویورک شد. او ابتدا به عنوان
عکاس مُد در بازار هارپر مشغول به کار شد.
البته این شغل موقت او بود، تا زمانی که ایده‌های
خود درباره زندگی، هنر و عکاسی را صورت­ بندی کرد؛
زمانی که آمریکا دچار تحولات میانه دوره ریاست
جمهوری آیزنهاور شده بود و برخی عکاسان تلاش
می ­کردند تصویر واحد و یکپارچه­ ای از مردم آمریکا را
نشان بدهند، رابرت فرانک و دوستانش چیزهای
متفاوتی را دیدند.

رابرت فرانک عکاس مستند

چنان­ که رابرت هرش، تاریخ ­نگار عکاسی، گفته است،
نگاه آنان به آمریکا، “ازخودبیگانگی، تنهایی و اضمحلال
معنوی” زمانه را بازتاب می‌داد. فرانک پس از دریافت
جایزه مالی گوگنهایم در 1955، مستندسازی آمریکا
را آغاز کرد.

گرچه مسیری که برای عکاسی در نظر گرفت، یکی
از مهم­ترین­‌ها و در عین حال مسیری تکراری در تاریخ
عکاسی آمریکا بود، اما در آغاز دشواری­‌هایی داشت.
با این حال فرانک زاویه دید منحصربه ­فرد خود را داشت؛
رویکردی که به ­وسطه تجربیات گذشته در عکس­‌هایش
نمود پیدا کرد. از آنجا که او با شعار ایده‌آل “آن­چه آمریکا
باید باشد” همراه نبود، از عکاسان زمان خود متمایز شد.

او در طول سفر به نقاط مختلف آمریکا، بیش از 800 حلقه
فیلم عکاسی کرد. پس از بازگشت به نیویورک، تصمیم
گرفت کتابی از این عکس­‌ها منتشر کند، اما در آمریکا
موفق به همکاری با ناشری نشد.

کتاب مشهور “آمریکایی­‌ها” در مورد عکاسی

کتاب مشهوری که امروز با عنوان “آمریکایی­‌ها” شناخته
می­‌شود، نخستین بار در 1958 در فرانسه منتشر شد.
مقدمه این کتاب را جک کرواک نوشت؛ همان کسی که
یک سال قبل در کتاب “در جاده”، رابرت فرانک را با
“اولیس” مقایسه کرده بود.
با وجود انتقادهای بسیار، این کتاب تاکنون چهاربار تجدید
چاب شده و معیار جدیدی برای “کتاب عکس” بنیان نهاده
است.
فرانک تصاویر را با توالی مشخص و به گونه­‌ای در صفحات
کتاب قرار داده تا داستان آمریکایی‌های خود را به وضوح
بیان کند.
این کتاب که شامل تصاویر مکرر افراد، خیابان‌ها، غذاخوری­‌های
بین­ راهی، پرچم آمریکا، تلویزیون، اتومبیل‌ها و امثال است، به­
واسطه پیوستار خاص خود، به شمایل بازنمود آمریکا تبدیل
شده­ است.

او تقریبا در همه مجموعه­ هایی که کار کرده، خاصه در ژانر
عکاسی مستند، مردم ­نگاری و خیابانی، نگاه خاص خود را
داشته و بسیارتاثیرگذار بوده است. با این­که رویکرد صریح
فرانک باعث رنجش بسیاری شد، اما همین صراحت او را
از بسیاری از همکارانش متمایز و تبدیل به یکی از چهره­‌های
شاخص تاریخ عکاسی کرده است. رابرت فرانک نهم سپتامبر
2019، برابر با هجدهم شهریور 1398، در سن 94 سالگی
درگذشت.

#بام_عکاسی
ترجمه و تنظیم: زروان روح‌بخشان

عکس بیشتر:

 

مجله آنلاین

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.