هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

منتخب نمایشگاه‌های هفتهتوسط : در:

بام گردی

بام گردی


نمایشگاه آثار آمنه زمانی در گالری طراحان آزاد و آثار مریم صباغپور در گالری اُ

این هفته به دو نمایشگاه آثار آمنه زمانی در
گالری طراحان آزاد و آثار مریم صباغپور در
گالری اُ می‌پردازیم.
” دار ” عنوان نمایشگاه آمنه زمانی در گالری
طراحان آزاد است که به سبب تکنیک، فرم و
شیوه ارائه قابل توجه و چشم‌گیر، توانسته
نظر مخاطبان را به خود جلب کند.
دوگانه‌های مرگ و زندگی، گذشته و آینده،
زمان و مکان، از دست رفتن و ثبت شدن، دار
ثمربخش و دار ویرانگر به واسطه عکس‌های
خانوادگی مومیایی شده در جعبه‌های آهنین
از جنس تفنگ و تانک و نورهای رنگی و آوای
عربی پخش شده در گالری، عناصری هستند
که آمنه زمانی با تکنیک جذاب و اثرگذار و چیدمان
مرکزی، مخاطب را به طواف به دور آن هدایت
می‌کند.
گرداگرد عناصر حامل تصاویر شخصی در فضایی
غریب گشتن، ما را به تامل در نشانه‌هایی
وامی‌دارد که برآمده از تجربه زیسته جمعی است.

آثار مریم صباغپور با عنوان “روزی که خرگوش بودم”

نمایشگاه دوم آثار مریم صباغپور با عنوان “روزی
که خرگوش بودم” است. او جزو معدود نقاشان
جوانی است که کاراکترهایش خنثی نیستند و
در چهره‌شان بیانی گویا از آنچه درونشان می‌گذرد
هویداست؛ تا جایی که چنان اغراق‌آمیز به نظر
می رسند که تصویرسازی‌های اکسپرسیو پس از
جنگ دوم را تداعی می‌کنند. جالب آن‌که در این آثار،
حیوانات هم به‌سان انسان‌ها دارای چهره‌ای با بیان
عاطفی هستند.
آثار او تراژیک هستند و بیانگر تلخ‌کامی‌ها و ترس‌ها
و نگرانی‌های آدمی؛ مواجهه با آنچه در مقابل
آرزوهایش به‌دست آورده است. اما شیوه بیانش با
رویکردی فانتزی و کاریکاتورگونه به طنزی سیاه می‌ماند
و بدین شکل از زهر تلخ تراژدی‌اش کاسته می‌شود .
نکته دیگر در آثار او پیوندی است که میان همه عناصر
تصویرش شکل گرفته و انسان و حیوان و اشیاء در هم
گره خورده و یکی شده‌اند و تراژدی مذکور، کل جهان
او را در بر می‌گیرد. “روزی که من خرگوش بودم” دومین
نمایشگاه انفرادی مریم صباغپور در گالری اُ است.

بام گردی
دبیر: مهدی مشایخی

عکس بیشتر:

اخبار هنرهای تجسمی را در پشت بام پیگیری کنید.

برای خرید نسخه کاغذی پشت بام به این لینک مراجعه کنید.

خرید نسخه کاغذی

 

 

 

 

مجله آنلاین

مهدی مشایخیAuthor posts

دبیر بام گردی

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.