هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

منتخب نمایشگاه‌های هفتهتوسط : در:

نمایشگاه‌های گالری محسن

نمایشگاه‌های گالری محسن


نمایشگاه ‌”مخفیگاه” پونه اوشیدری

آثاری که در حیاط گالری محسن، “مخفیگاه”
پونه اوشیدری قرار گرفته است؛ چهارچوبی فلزی
که کفی دارد و سقفی و بر روی سقف شیشه‌ای
آن چمنزاری تعبیه شده است. چهره هنرمند بر
روی شیشه نقش بسته و طی چهار هفته، این
چهره توسط ریشه‌های چمن پوشیده خواهد شد.
چنان که در استیتمنت اشاره شده است، ریشه
به مثابه توده‌ای که تکثیر می‌شود، رشد و گسترش
می‌یابد و پنهان می‌کند و چهره به مثابه حقیقتی
که در مخفیگاه نهان می‌ماند؛ توده ای که توامان
رنج آور و نجات‌بخش است.

نمایشگاه ‌”دیستوپیا”ی شانا عبدالهیان و احسان علیزاده

در قسمت پاسیوی گالری با “دیستوپیا”ی شانا
عبدالهیان و احسان علیزاده روبرو می‌شویم.
دیستوپیا یا همان ویران‌شهر که در تقابل با اتوپیا
یا آرمان‌شهر قرار دارد؛ قارچ‌هایی که گیاه معجزه
خوانده می‌شوند، به شکل گنبدی دور تا دور سقف
پاسیو را احاطه کرده‌اند و در حال رشد و نمو
هستند؛ قارچ‌هایی که شفابخشند اما مصرف
بیش از حد آنها مرگبار است و در حالی که نماد
آرمان‌شهرند، خود به ویران‌شهر بدل می‌شوند.

“نمایشگاه‌””توازی یا تلاقی؟” ساناهین باباجانیانس

در بخش بام گالری “توازی یا تلاقی؟” ساناهین
باباجانیانس قرار گرفته است؛ دو سازه روبروی
هم که بین آنها شیشه‌ای حائل گشته و توسط
آن، انعکاس هر یک بر دیگری تاثیر می‌گذارد.
باباجانیانس معماری ایرانی و ارمنی را برای به
چالش کشیدن تقابل یا توازی فرهنگی، دستمایه
کار خود کرده است.

“نمایشگاه‌” در هر سه چیدمان مذکور، شاهد پنهان شدن
مفهوم اصلی هستیم؛ آنچه هسته مرکزی است
و زیر لایه‌های رویی مخفی می‌ماند؛ چهره‌ای که
توسط توده‌ ریشه‌ها پوشیده می‌شود، قارچ‌هایی
که با رشد خود، مرگ را می‌پوشانند و سازه‌هایی
که با تلفیق فرهنگی، فرهنگ اولیه خود را در شکل
تازه مستتر می‌کنند.

#بام_گردی
دبیر: مهدی مشایخی

عکس بیشتر:

 

اخبار هنرهای تجسمی را در پشت بام پیگیری کنید.

برای خرید نسخه کاغذی پشت بام به این لینک مراجعه کنید.

خرید نسخه کاغذی

مجله آنلاین

مهدی مشایخیAuthor posts

دبیر بام گردی

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.