هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

ازجنس خاکستری ریچارد کالوارتوسط : در:

ریچارد کالوار

ریچارد کالوار


ریچارد کالوار

ریچارد کالوار متولد 1944 در بروکلین در یک خانواده به توصیف
خودش نسبتا فقیر می‌باشد. اغلب منتقدان کالوار را به عنوان
یک عکاس خیابانی توصیف نموده‌اند. اما این چیزی نبود که او
آنرا دوست داشته باشد. کالوار اشاره می‌کند:”این‌ها لزوما
چیزهایی نیستند که در خیابان انجام بگیرند.” کالوار احساس
می‌کند که کارهایش به راحتی قابل تعریف نیستند. او فکر
می‌کند که عکس‌هایش عموما تصاویری آنی از مردم است.
اما این تصاویر همچنین می‌توانند شامل اشیاء بی‌جان و
همچنین حیوانات نیز باشند. عکس‌های کالوار روح انسان را
تسخیر می‌کند. اما رویداد به صورت دقیق در آنها رخ نمی‌دهد.
هدف کالوار احتمالا به وجود آوردن تفریح و سرگرمی از مردم و
حیوانات و یا چیزهای دیگر بود. این یک هدف قابل ستایش است.
کالوار عمدتا به دنبال نوعی از عکاسی بود که بتواند از آن راه پول
در بیاورد. مجلات زنان, مواردی مرتبط با بافتنی‌ها و یا هر چیزی
که یک زندگی را می‌ساخت. در واقع او به گرفتن عکس‌هایی ادامه
داد که باید در زمان خود, ثبت می‌شدند.

ترکیب عکاسی شخصی و حرفه‌ای

این‌کار در نهایت باعث گردید که کالوار توسط آزانس عکس مگنوم
استخدام گردد. او اشاره می‌کند:” من پرتره افراد مختلفی را
می‌گرفتم. موقعی که در دهه هفتاد در پاریس بودم به جاهای
مختلفی سفر می‌کردم و آژانس آن عکس‌ها را در گزارشات سالانه
خود چاپ می‌کرد.” اما این روش نسبتا نادرستی در مورد کارهای
کالوار بود که اغلب شامل تکالیف عکاسی خبری برای مجلات
مهمی همچون “نیو ویک” بود. اما کالوار به روشنی یک خط مرزی
میان چیزهایی که خواسته شخصی است و چیزهایی که موجب
تامین هزینه‌های مادی او می‌شد, کشیده بود. او اشاره می‌کند:
“من یک عکاس آماتور و در عین حال حرفه‌ای هستم. اما عکاس
آماتور بودن برایم بسیار جذاب‌تر از عکاس حرفه‌ای بودن است.”
کار‌های حرفه‌ای کالوار به خوبی ماموریت خود را به انجام
می‌رسانند.

کالوار درباره رویکرد شخصی‌اش‌ می‌گوید:”من سعی می‌کنم
همواره به جاهایی سفر کنم که ممکن است در آن‌جا اتفاق‌های
خاصی رقم بخورد. من همیشه دنبال آن‌ها هستم. اما در مورد
مردم, من همیشه به سمت افرادی جذب می‌شوم که در حال
انجام دادن کاری می‌باشند.” او همواره همچون یک شکارچی
به دنبال لحظه‌ای است که در آن اتفاق ویژه ای میان مردم رخ
دهد. برای به‌دست آوردن نوع مناسبی از عکاسی او همواره
نیازمند آمادگی هرچه بیشتر و همچنین ترکیبی است مناسب
از مکان.

# بام_عکاسی

دبیر:صمد قربانزاده

عکس بیشتر:

اخبار هنرهای تجسمی را در پشت بام پیگیری کنید.

برای خرید نسخه کاغذی پشت بام به این لینک مراجعه کنید.

خرید نسخه کاغذی

مجله آنلاین

صمد قربان‌زادهAuthor posts

صمد قربان‌زاده دبیر بام عکاسی

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.