هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

نمایشگاه آثار طاهر پورحیدریتوسط : در:

آثار طاهر پورحیدری

آثار طاهر پورحیدری


خانه‌ها و کاجها

نمایشگاه با عنوان خانه‌ها و کاجها، طاهر پورحیدری در
گالری هما برگزار شد. تهران فارغ از سن و سال کم‌،
در همین چند دهه اخیر، تاثیر بسزایی در فرهنگ و هنر
ما داشته است. شاید مهم‌ترین دلیل، موقعیت
سیاسی‌ باشد که این امر را دو چندان کرده است.
اما تهران فقط به چنین عناوین و القابی محدود
نمی‌شود. خوب که بنگریم، شاید نزدیک شاید دور،
شاهد نشانه‌هایی از حضور عناصری‌ هستیم که در
حال حاضر کمتر دیده می‌شوند.
یکی از این عناصر که برگرفته از طبیعت گم و گور شده
تهران است، خانه‌ها و کاج‌هایی‌ است که طاهر
پورحیدری در نمایشگاه اخیرش بر روی بوم آورده است.
برای نقاش، کاج بر خانه ارجحیت دارد. کاج در آثارش بار
معنایی بیشتری را به دوش می‌کشد تا خانه‌ها؛ این امر
در ترکیب‌بندی‌های کارها هم نمود پیدا کرده است. او به
مانند صنعت تشخیص در آرایه‌های ادبی (دادن شخصیت
انسانی به موجوداتی غیر از انسان)، کاج‌ها را در
انسانی‌ترین حالات و رفتار به تصویر کشیده؛ گاهی با
صلابت و اصالت، گاهی غمگین و تنها، گاهی شاد و
سرخوش. تا آن‌جا که در متنی، در کاتالوگ نمایشگاه‌،
حکمی صادر می‌کند: “تصویر تهران بدون کاج، تصویری
ناقص است”.

برخوردی واقع‌گرایانه در ارائه‌ شاعرانه

نقاش در ارایه محتوای شاعرانه‌ای که تداعی‌کننده شکوه
گذشته است، برخوردی واقع‌گرایانه دارد، تا با صراحت
بیشتری، آن‌چه را که در ذهن دارد، به نظاره‌ مخاطب بگذارد.
اشراف او به رنگ و تکنیک، پذیرش و فهم حالات و رفتار
انسانی کاج‌ها را باورپذیر می‌کند.
بیننده در نمایشگاه “خانه‌ها و کاج‌ها” با دغدغه‌ای
سراسر شخصی، مواجه است. درگیری فکری که
ناشی از تجربه‌ای یا خاطره‌ای قدیمی‌ است و نقاش
جدا از یادآوری هر روزه و مرور آن، دست به تصویر کردن
آن زده‌ تا از فقدانی خبر دهد؛ فقدانی برای خود، که
روزگار خوشی پایان پذیرفته است و فقدانی برای ما
(مخاطب) که بدانیم، تهران کاج ندارد.

#بام_گردی
دبیر: محمد شمس

تصاویر:

اخبار هنرهای تجسمی را در پشت بام پیگیری کنید.

برای خرید نسخه کاغذی پشت بام به این لینک مراجعه کنید.

خرید نسخه کاغذی

مجله آنلاین

محمد شمسAuthor posts

دبیر بام گردی

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.