هنرکده هنرهای تزئینی در مهرماه 1339 توسط هوشنگ کاظمی و با حمایت وزیر فرهنگ و هنر وقت، مهرداد پهلبد، در ساختمانی اجاره‌ای در کوچه پیرجمالی در خیابان شریعتی بالاتر از خیابان طالقانی فعلی تاسیس شد. با ظهور انجمن هنری خروس جنگی در اواخر دهه 1320 شمسی و تحولات مهم فرهنگی و هنری در دوره پهلوی دوم و به‌خصوص بعد از کودتای 28 مرداد 1332، فضاهای آموزشی در حیطه هنرهای دیداری مدرن گسترش پیدا کرد. هنرستان هنرهای زیبای تهران در سال 1332 با رویکرد آموزش نوین، که تحت تاثیر فضای آموزشی مدارس اروپا، فعالیت می‌کرد، توسط جلیل ضیاپور تاسیس شد. ضیاپور که خود بنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی و از دانش‌آموختگان اروپا بود، شیوه آموزش این هنرستان را نسبت به مدارس و آموزشگاه‌های قبل تغییر داد و به‌همین دلیل اولین هنرآموخته‌گان این هنرستان مورد استقبال دانشکده هنرهای زیبای تهران قرار نگرفتند. در حالی که در محدوده  دهه های 20 و 30  تفکر بازگشت به هنر ملی و میهنی رواج پیدا کرده بود. در نگاه نخست توجه به اصالت ایرانی و هویت شرقی است که پایه‌های هنرهای تزئینی را شکل می‌دهد. با توجه به تحولات هنری ایران در دهه 30 و 40 شمسی و رواج هنر نوگرا در بین هنرمندان ایرانی، ماهیت و ساختار هنرکده هنرهای تزئینی با الگوبرداری از مدرسه آرت دکوی پاریس بنیان گذاشته شد. علاوه بر استادان ایرانی، از مدرسان خارجی (فرانسوی) هم دعوت شد که در هنرکده هنرهای تزئینی تدریس کنند. حضور این استادان سبب آشنایی و شناخت بیش‌تر هنرجویان ایرانی با هنر مدرن غربی شد. این هنرکده با ایجاد امکانی برای ادامه تحصیل دانش‌آموختگان هنرستان و ایجاد رشته‌های جدید، بخشی از نیازهای تحصیلی نسل جدید را پاسخ داد. این شماره از پشت بام به این هنرکده اختصاص دارد که میتوانید از این لینک خریداری فرمایید.

مروری بر نمایشگاه آثار عمار عیسی‌پورتوسط : در:

عمار عیسی‌‌پور

نمایشگاه آثار عمار عیسی‌‌پور


دوباره‌سازی

نمایشگاه آثار عمار عیسی‌پور با عنوان دوباره‌سازی
در گالری طراحان آزاد برگزار شد. فضای شهری جایی
‌ است که بخشی از تعاملات هرروزه زندگی شکل
می‌گیرد. در چنین فضایی شاهد اتفاقات مختلفی
هستیم، که برخوردهای بصری هم جزئی از این
اتفاقات است. تصاویری که هر روزه می‌سازیم یا
نابود می‌کنیم، یا سودی در آن داریم یا ما را متوجه
ضرری می‌کند؛ و دانسته یا ندانسته همه این‌ها
سازنده فرهنگ (دیداری) ما هستند.
در این نمایشگاه، بخش مهمی از تولید اثر، بر عهده
مخاطب گذاشته شده است. جدا از دیگر آثار، قسمتی
از دیوار گالری برای مخاطب مشخص شده که با
استفاده از رنگ، کلیشه و برچسب (که در قالب کلمات
از پیش تعیین شده، برش خورده‌اند)، شروع به مشارکت
در تولید اثر می‌کند.

بی‌نظمی، شلوغی و آلودگی دیداری

وجه مشترک آثار نمایشگاه و بخشی که مخاطبان
می‌سازند، وجود بی‌نظمی، شلوغی و آلودگی دیداری
است (که البته در واقعیت هم چنین است)؛ تا جایی
که در نگاه اول، یکی دوتا از تابلوها شبیه به نقاشی‌های
انتزاعی، ارتقا و در مواردی در حد بافت پس زمینه‌، تقلیل
پیدا کرده است.
وجود لایه‌های مختلف متنی و تصویری در آثار باعث این
شلوغی و بی‌نظمی است، خاصه زمانی که هنرمند بعد
از تولید اثر مشارکتی توسط مخاطب، سعی در تخریب
یا مخدوش ساختن آن دارد تا از تازه و نو بودن آن کم کند
و آن را کهنه و قدیمی جلوه دهد.
اما وجود یک کادر مشخص برای مشارکت مخاطب در
نمایشگاه، خارج از ذات این تصاویر است. چرا که در فضای
شهری، برای چنین لایه‌های متنی و تصویری کادر و چارچوب
مشخصی وجود ندارد.

بخشی از آنچه در نمایشگاه “دوباره‌سازی” رخ می‌دهد، هنر
تعاملی‌ است. این شیوه‌ی هنری، درک سنتی از تالیف و تولید
اثر را به چالش می‌کشد. هنر تعاملی، مخاطب را هدایت
می‌کند که هم تماشاگر باشد هم اجراگر.
همه آنچه که در این نمایشگاه (بر روی دیوار) ایجاد می‌شود،
در حکم نظام‌ نشانه‌ای‌ است که در پس خود، خوانشی
تصویری از هویت شهری و فرهنگ بصری ماست.
هرچند برای عیسی‌پور خیلی شخصی (در برساختن پیوند
جدید با این تصاویر) باشد، اما به همان اندازه می‌تواند در
برگیرنده تجربه‌ زیسته مخاطب نیز باشد.
.
#بام_گردی
دبیر: محمد شمس

عکس بیشتر:

اخبار هنرهای تجسمی را در پشت بام پیگیری کنید.

برای خرید نسخه کاغذی پشت بام به این لینک مراجعه کنید.

خرید نسخه کاغذی

مجله آنلاین

محمد شمسAuthor posts

دبیر بام گردی

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد.