اگر عشق را بشود نقش بست آثار مریم شجاعی ارتباط مستقیمی با یادآوری گذشته و مرور خاطرات دارند. این شکل از به‌تصویر کشیدن گذشته در فرم کارها برجسته می‌شود. هنرمند فیگورها را در شمایل واقعی و ... ادامه ...

هراس از مرگ و فضای ارعاب سولماز نباتی برگزاری دو نمایشگاه انفرادی را در کارنامه‌ی هنری خود دارد که نمایشگاه دوم را حدودا ده سال بعد برپا کرده بود. مجموعه‌ی اول «آناکرونیز» نام دارد و دیگری ... ادامه ...

درآمیختگی حیوان، انسان و طبیعت درباره‌ی آثار محمودرضا زندپور، با تمرکز بر مجموعه‌ی کشتی نوح، به‌نمایش درآمده در فضای عمق‌یافته اینک آخرالزمان (Apocalypse Now) نام فیلمی از ساخته‌های فرانسیس فورد کاپولا است که در سال ۱۹۷۹ ... ادامه ...

نرم‌جسمانیِ ساکن در تاریکی در مجموعه‌ی «آشیان» از آذین رستمی، بدن نه همچون ابژه‌ای برای تماشا، بلکه به‌مثابه رخدادی انفجاری از درونِ خویش ظاهر می‌شود. این‌جا دیگر با بدن به‌مثابه فرم روبرو نیستیم، بلکه با پیکره‌ای ... ادامه ...

درباره‌ی تجسد لرزان و آگاهیِ زخم در جهانی که پیکره‌ی انسانی، چه در عرصه‌ی تصویر و چه در میدان فرم، یا به مصرف‌پذیریِ زودگذر تنزل یافته یا در شکاف‌های امر نمادین به فراموشی سپرده شده‌، آثار ... ادامه ...

گفتگوی فرهاد رضایی با کورش ادیم کوروش ادیم، عکاس و تصویرساز ایرانی، در سال ۱۳۵۰ در شهر بابل به دنیا آمد. با وجود این‌که دیپلم علوم تجربی و لیسانس بیولوژی دارد، از سال ۱۳۶۵ با شعر ... ادامه ...

درباب سکون شیء، بحران دلالت، و فرم به‌مثابه مقاومت چیدمان «برای گل‌های سرزمینم» را نمی‌توان درون چارچوب‌های متعارف بازنمایی در هنر معاصر جای داد. با آن‌که اثر در ظاهر از عناصر آشنا بهره می‌گیرد ـ گل ... ادامه ...

انهدام سوبژکتیویته در آستانه‌ی تصویری «معماری ناپیوستگی: تأملی بر روندهای تصویری و ساختارهای درونی آثار محمد فاسونکی» پیشگفتار: محمد فاسونکی در عرصه‌ای حضور می‌سازد که ساختار تصویری، در مقام یک فرایند تحلیلی، از تمامی کارکردهای توصیفی، ... ادامه ...

بی‌نام در آستانه‌ی صبح در آستانه‌ی سپیده‌دمی که نه به‌راستی آغاز روز، بلکه لبه‌ی گشوده‌ی ادراک است. آن‌چه در نمایشگاه «شوق بامداد» با آن مواجه‌ایم، نه مجموعه‌ای از آثار نقاشی در ساحتِ بازنمایی‌ست و نه اجرای ... ادامه ...

زنی در سایه، مردی در اوج در تاریخ هنر مدرن، برخی نام‌ها آنچنان تکرار شده‌اند که به‌ظاهر گویی همه‌چیز از آن‌ها آغاز شده است. جکسون پولاک (Jackson Pollock)، با «نقاشی‌های رنگ‌پاشی» ‌ (drip paintings)خود، یکی از ... ادامه ...

قصه‌ی دریافتنِ «آدمی» از نگاه کورش ادیم گفتن از نسبت انسان با دیگری دشوار است. همواره برداشت‌ها، گمان‌ها، اندیشه‌ها و تعصب‌ها‌، هاله‌‌ای بر این نسبت می‌اندازند. نمی‌توانیم دیگری را آنگونه که هست دریابیم و درک کنیم. نمی‌توانیم ... ادامه ...

سکونت پدیدار در اقلیم خاموشی در پهنه‌ای که حضور از نسبت تهی می‌گردد و شیء در تن خویش به اقامت درمی‌ماند، جایی‌که فاصله از نگاه ته‌نشین می‌شود و رخداد در سنگینی مکث، فروماندگی را بدل به ... ادامه ...

تلاقی اندیشه و هستی موزه‌ی کنفلوئنس(Musée des Confluences) در شهر لیون فرانسه، یکی از جذابترین و مدرنترین موزه‌های علمی  و انسان‌شناسی اروپاست. پروژه‌ی جنجال برانگیز و پرهزینه ساخت این موزه با اعتباری بیش از 330 میلیون ... ادامه ...

تجسدِ تعلیق در وضعیتِ ماده‌ـ‌زخم: بازاندیشی بر گفتمانِ تصویر در آن لحظه که تصویر نه به‌منزله‌ی بازتابی از امر قابل رؤیت، بلکه چونان ته‌مانده‌ای از تجربه‌ای که از آستانه‌ی ظهور عدول کرده است، در لایه‌های انباشته‌ی ... ادامه ...

بازتاب خویشتن معاصر هانیه سلطانی از هنرمندان معاصر است که در طراحی‌های خود، انسان را به‌عنوان سوژه‌ی محوری برمی‌گزیند و با نگاهی روان‌کاوانه به بازنمایی لایه‌های درونی شخصیت‌ها می‌پردازد. چهره‌ها در آثار او با ساختاری گوشتی، ... ادامه ...

بنشینم و صبر پیش گیرم روی لبه‌های نازک زندگی راه می‌رود؛ روی لبه‌های تیز و باریک زمینی سخت و معلق در زمین و هوا تاب می‌خورد. در همه آثار، جز یکی، مشاهده‌گری به چشم می‌خورد، ایستاده ... ادامه ...

نگریستن دوباره به انسان و جهان آفرین ساجدی از هنرمندان معاصر است که در طراحی‌های خود به بازنگری در آثار کلاسیک نقاشی با نگاهی معاصر به انسان امروزی می‌پردازد. او با ترکیب انسان، حیوان و اشیا، ... ادامه ...

در بایگانیِ زخم، در مقامِ مقاومتِ حافظه تاملی در ساحت متافیزیکی-روایت‌شناختیِ مجموعه‌ی «پسرکُشی» اثر فرشید پارسی‌کیا در مواجهه با پیکره‌ی تصویری-مفهومیِ «پسرکُشی»، آن‌گونه که فرشید پارسی‌کیا با بیانی درون‌زاده و فراموضوعی آن را از مرز بازنماییِ ... ادامه ...

در تعلیقِ سکوت و سوگواری بی‌تردید مجموعه‌ی «فوگ در سل مینور» از شیما اسفندیاری، نه صرفا سلسله‌ای از تصاویر، بلکه قطعه‌ای موسیقایی در کالبد بصری‌ست؛ بدنی که همچون پیکره‌های ناپایدار در آستانه‌ی فروپاشی، به تعلیقی وهم‌انگیز ... ادامه ...

چهره در وضعیت سوگواری: زبانِ حذف در سپیدی و سکوت آنجا که چهره دیگر نه موضوع بازشناسی، که وضعیت گسسته‌ی هستی‌مندی است، نقاشی نه همچون رسانه‌ای بازنمای، بلکه چونان سطحی از شکست‌های دیدار و رسوب‌های حذف‌شدگی ... ادامه ...